Hoe EM met talent en teamwerk in een prijzenfestival terechtkwam

Iedereen die wel eens wat heeft gewonnen, weet dat winnen toch net iets lekkerder voelt dan alleen maar meedoen. Erasmus Magazine sloot dit jaar prijswinnend af en volgens hoofdredacteur Wieneke Gunneweg staat dat symbool voor hoe EM werkt.

Trots als een pauw zijn we met twee eerste prijzen voor beste studentencolumn en beste achtergrondverhaal. Dat de waardering van gerenommeerde collega’s uit het vak kwam, geeft dan nog wat extra erkenning.

Goudstof

Nu het goudstof wat is neergedwarreld en de bekers trots staan te shinen, zie ik dat de prijzen meer zijn dan een toevalstreffer of een momentopname. Ik denk dat de twee prijzen symbool staan voor hoe EM werkt en wat EM wil zijn.

De winnende column van Giselle Maria Timmers staat voor het werken met studenten (ik noemde ze hier ooit enigszins oneerbiedig het zout op ons eitje). De prijs betekent voor de redactie ook een beloning voor alle tijd, energie, en professionele liefde, die we steken in het selecteren, opleiden en begeleiden van studenten.

Talent

Laat ik vooropstellen dat Giselle talent heeft voor observeren, stileren en schrijven. Wat er niet in zit, kunnen wij er uiteraard ook niet uithalen. Maar het is ook de toewijding door de jaren heen om dat talent te koesteren en aan de eindredacteur om het aan te scherpen wat maakt dat iemand een prijs kan winnen.

Datzelfde geldt voor het winnende onderzoeksverhaal van Tessa Hofland. Ook hier is er, uiteraard, allereerst sprake van talent, vasthoudendheid én uithoudingsvermogen van de redacteur zelf.

Teamwerk

Maar het artikel Waarom het nauwelijks lukt om ongeschikte studenten Geneeskunde weg te sturen is daarnaast een Gesamtkunstwerk. Het samen opstellen van een hypothese, het zorgen voor input en achtergrondinformatie vanuit ieders netwerk, het aanmoedigen na een teleurstelling, het overnemen van lopend werk en het regel voor regel nalopen van de tekst maakte het tot het ‘puike stuk onderzoeksjournalistiek’ zoals de jury het noemde. Teamwerk en elkaar beter maken in ons werk als journalist om de universitaire gemeenschap te dienen, is waar we ons bed voor uitkomen.

Prijzenfestival

En als ik bedenk dat deze twee prijzen voor producties waren van vorig (academisch) jaar, ga ik me aan een winstwaarschuwing wagen voor het prijzenfestival van volgend jaar. Want op deze verhalen van afgelopen jaar ben ik ook trots en ze vertellen precies waar EM voor staat: een kritische blik op universitair beleid zoals hier en hier, aandacht voor bijzondere verhalen zoals dit en dit en met altijd de vinger aan de pols bij groot en klein leed of andere gebeurtenissen op de campus of erom heen. Of gewoon een artikel over iets wat je je al jaren afvraagt.

In deze winning mood sluiten we het jaar af. We gaan uitrusten, maar altijd met één oog open voor belangrijke verhalen. Half augustus zijn we weer terug, of zoveel eerder als nodig.