“Waarom leren we wel hard werken, maar niet mentaal herstellen van het harde werken?”, vraagt Audrey Ng-a-Tham (23) zich hardop af. Ondertussen friemelt ze aan een groen boontje dat aan haar sleutelbos hangt. Geen ‘echt’ stuk groente, maar een soort speeltje. Ze duwt de erwtjes er een voor een uit en die floepen vervolgens terug het boontje in. Deze beweging helpt haar om te concentreren. Als iemand met autismespectrumstoornis heeft zij hard gewerkt om met prikkels en stress om te gaan. Toch is de studiestress een nieuwe uitdaging.

‘Ademruimte’ is Audreys antwoord op de vraag hoe de universiteit een betere plek kan worden voor studenten met een functiebeperking. Studenten hebben ademruimte nodig. “Bijvoorbeeld een instortweek na je tentamens. Nu heb ik colleges de week voor de tentamens en de week erna begint het nieuwe blok al.” Natuurlijk moet de universiteit uitdagend zijn, vindt Audrey, maar nu leren studenten hun grenzen kennen omdat ze er vol overheen gaan. “Je moet eerst voor jezelf zorgen, pas dan presteer je optimaal. Dat zouden we ook moeten leren, misschien al op de middelbare school.”

Audrey

Lees meer

Op de schaatsbaan is Audrey helemaal zichzelf, zonder dat iemand het raar vindt

Hoe is het om te studeren met een functiebeperking? Vaak zijn er extra uitdagingen en…

Goed

Met Audrey gaat het goed. Ze straalt als ze het zegt, want ze had dit niet verwacht toen ze 16 was. Toen geloofde ze dat ze de stress van een studie niet aan zou kunnen. “Mijn studiegenoten houden mij op de been. Ik zou langer over mijn studie kunnen doen, maar dit jaar is zo leuk dat ik bij ze wil blijven. Ik heb het gevoel dat ik geaccepteerd word zoals ik ben.” Naast haar studie Arts and Culture gaat ze eens wat drinken, eten of bezoekt ze een concert. “Hier heb ik vroeger op gehoopt. Dat het nu echt is, wauw.”

Nu loopt Audrey stage bij het Bachfestival Dordrecht. “Tijdens een LinkedIn-cursus kreeg ik het advies om bij de sollicitatie niet te vertellen dat ik autistisch ben, omdat het de kans op discriminatie zou vergroten. Later heb ik het wel verteld, op advies van de stagecoördinator.” De reactie van de organisatie was ‘super positief’, zegt ze. Er veranderde in de praktijk weinig, maar als er iets is dan voelt ze zich veilig genoeg om dat aan te geven. Het werk gaat haar makkelijker af dan een studie. “Want het is meer output dan input. Ik moet veel doen, maar hoef niet de hele dag stof op te nemen.” Tijdens het festival speelt Audrey op de harp mee met het amateurorkest. Een droom die uitkomt.

Lavalamp en duidelijkheid

Dat ook studenten zonder autisme meer ademruimte nodig hebben, vindt Audrey een openbaring. “Momenteel ervaren zij de stress net zo erg als ik. Welcome to my world, dacht ik toen ik studiegenoten erover hoorde praten.” Het zet haar wel aan het denken, want blijkbaar moet iedereen leren om te gaan met stress. “Tot een bepaald niveau kun je leren prikkels te reguleren. Dat weten wij autistische mensen als geen ander.”

Wat studenten met autisme ook zou kunnen helpen, is meer duidelijkheid. “De UB binnenlopen om daar te studeren, doe ik niet zomaar. Die drempel is voor mij te hoog. De onzekerheid over hoe het werkt, brengt veel stress mee. Andere studenten stappen binnen en vogelen het uit. Ik zou graag ergens vooraf lezen wat ik kan verwachten.”

De vijf studenten die EM dit jaar volgt hebben allerlei ideeën voor beter onderwijs voor studenten met een functiebeperking. Daar vertellen ze deze maand over. Half juli reageert rector magnificus Annelien Bredenoord op de ervaringen en suggesties die zij het afgelopen jaar deelden.

Nog geen reactie — begin de discussie!