Direct naar inhoud

Advertentie

Advertentie Studentendrukwerk

Optreden vindt Neris Kayahan geweldig, maar haar gevoelens delen op een eigen album was heel spannend

Gepubliceerd op:

Voor psychologiestudent Neris Kayahan was 2025 het jaar waarin ze haar muziek voor het eerst met de buitenwereld deelde. Haar debuutalbum verkent een persoonlijke reis van onbeantwoorde liefde naar emotionele groei. “Liedjes schrijven helpt me te begrijpen wat ik voel. Het is therapeutisch.”

Voor Neris Kayahan is liedjes schrijven niet alleen een kunstvorm, maar vooral een manier om ‘haar emoties eruit te gooien’.

Afbeelding door: Pien Düthmann

Op een grote plank in haar studio heeft tweedejaars psychologiestudent Neris Kayahan uit Izmir, Turkije, een verzameling vinylplaten staan: Melodrama van Lorde, The Life of a Showgirl van Taylor Swift en een oude ABBA-klassieker. Tussen deze albums, allemaal van artiesten met wie ze is opgegroeid of door wie ze is geïnspireerd, heeft ze ruimte gemaakt voor haar eigen creatie: het debuutalbum Love, Almost, dat ze in september uitbracht. Bijna 20.000 Spotify-luisteraars genoten van de negen liedjes over liefde, verlies en jezelf leren kennen.

Met 6.422 medewerkers en 31.473 studenten is het onmogelijk om iedereen op de universiteit te kennen. Wat gaat er schuil achter mensen als zij van het universiteitsterrein afstappen? EM legt de verbinding in deze eindejaarsserie met zes bijzondere verhalen over wat studenten en medewerkers in hun vrije tijd doen.

Haar stem vinden in muziek

Muziek is van jongs af aan een groot onderdeel van Neris’ leven geweest. “Ik speel al piano vanaf mijn zevende”, zegt ze. “Maar toen had ik een Russische pianolerares die een beetje streng was. Op een gegeven moment moest ik examens doen. Ik was te gestrest. En toen ben ik gestopt met klassieke piano.”

Toch betekent dat geen definitief afscheid van de piano. Jaren later begint ze haar eigen nummers te schrijven, met hetzelfde instrument. “Ik zat in de tweede klas van de middelbare school toen ik voor het eerst een liedje schreef, samen met een van mijn beste vrienden van toen. We hadden een pianokamer op school, waar we veel van onze tijd doorbrachten”, herinnert Neris zich. “We bedachten een melodie en schreven er tekst bij, en dat was het eerste wat ik ooit heb gemaakt. Toen merkte ik dat ik het echt leuk vond.”

Songteksten schrijven is niet het eerste artistieke talent dat Neris bij zichzelf ontdekte. Daarvoor schreef ze gedichten in haar moedertaal, het Turks. “Ik dacht: als ik van poëzie houd, kan ik misschien ook muziek maken.”

Poëzie schrijven vindt ze nog steeds makkelijker in het Turks, maar als het om liedjes gaat, voelt Engels comfortabeler. “Alle muziek waar ik naar luister is in het Engels”, legt ze uit.

Van hobby naar album

Ondanks dat ze al drie nummers in het Turks heeft uitgebracht, was Neris aanvankelijk niet van plan een album te maken. Maar haar producer moedigde haar aan om de studio in te gaan. “Ik heb een vriend in Turkije die voor mij produceert”, zegt ze. “Je hebt zoveel nummers, waarom maak je geen album, zei hij.” Samen selecteerden ze negen van de twintig nummers die ze grotendeels tijdens de middelbare school schreef.

De opnames beginnen in november 2024 in Izmir, en eenmaal terug in Rotterdam werkt ze op afstand verder via videogesprekken. Het album is in juni 2025 af, maar ze aarzelt voordat ze het echt uitbrengt, geeft ze toe. “Ik dacht: wat moet ik nu doen? Hoe ga ik het promoten?”

Maandenlang houdt het maken van een promotieplan Neris tegen om haar werk de wereld in te sturen. “Daarnaast was ik ook bang hoe mensen zouden reageren, vooral op de nummers die heel persoonlijk voor me zijn.”

Emoties omzetten in muziek

“De meeste nummers gaan over die ene jongen van de middelbare school”, deelt Neris. “Ik denk nu liever niet meer aan hem. Maar mijn muziek begon wel met het idee van hem en veranderde vervolgens in gedachten als: Misschien is liefde niet voor mij bedoeld. Waarom maak ik dit allemaal mee?” Later verschoven haar teksten van onbeantwoorde liefde naar emotionele groei. “Het album is een reflectie geworden van hoe ik liefde zie en alle kansen die ik voor mijn gevoel heb gemist.”

Voor Neris is liedjes schrijven niet alleen een kunstvorm, maar vooral een manier om ‘haar emoties eruit te gooien’. “Soms vertelt je hoofd je dat alles goed is, maar diep vanbinnen zit je toch iets dwars”, legt ze uit. “Songs schrijven helpt me te begrijpen wat ik voel. Het is therapeutisch.”

‘Your love was like a deep breath you took. But mine was worth a lifetime’

Het is dan ook geen wonder dat ze veel inspiratie haalt uit artiesten als Taylor Swift en The Cranberries. “Soms betrap ik mezelf erop dat ik dezelfde akkoordstructuren schrijf of dezelfde woorden gebruik als Taylor”, geeft ze toe. “Ik haal heel veel uit haar muziek, niet zozeer qua sound, maar vooral in de teksten en de manier waarop ze de gevoelens van mensen neerzet.” Neris noemt expliciet hoe Taylor Swift met haar album Evermore luisteraars laat begrijpen dat liefde, huwelijk en vriendschap niet voor altijd zijn, maar dat liefdesverdriet, pijn en lijden dat ook niet zijn, een boodschap die wordt uitgedrukt in de titelsong van het album.

De heftigste zin van haar eigen album vindt Neris in het nummer Worth a Lifetime: ‘Your love was like a deep breath you took. But mine was worth a lifetime’. “Het gevoel was voor hun vluchtig, maar voor mij blijvend”, legt ze uit. Zelfs jaren later grijpt de zin haar nog aan. Ze noemt het zelfs haar ‘eigen profetie’, omdat elke relatie die ze heeft gehad hetzelfde patroon lijkt te volgen waarbij ze ‘te afhankelijk’ van de ander wordt.

Liveoptredens

Tijdens EURvision, een liedjeswedstrijd georganiseerd door Studium Generale, trad Neris op met het nummer Coffee Dates. “Het was een geweldige ervaring”, zegt ze over het evenement in mei. “Het was de eerste keer dat ik een eigen nummer uitvoerde, en het was zo leuk.”

Eerder zong ze regelmatig als vocalist in de schoolband van haar middelbare school in Izmir. “En ik trad voor het eerst op toen ik in groep vier zat”, herinnert ze zich. “Ik zong Dancing Queen van ABBA op het podium. Ik weet nog dat ik met mijn moeder ging winkelen om flare pants te kopen, en ze deed mijn make-up met kleine bloemetjes op mijn gezicht, zodat ik eruitzag als een van de ABBA-leden. Het was zo spannend, adrenaline en geluk allemaal door elkaar. Ik voel me nog steeds hetzelfde als ik op het podium sta.”

Hoewel ze weleens last heeft van sociale angst, zegt Neris dat optreden compleet anders voelt dan het uitbrengen van haar nummers. “Het is leuk voor mij om andermans nummers te performen. Ik hou ervan om podiumpresence te hebben. Ik vind het spannend. De sociale angst speelt pas op als ik bedenk dat zoveel mensen mijn gevoelens gaan horen.”

Toekomst

Voorlopig beperkt Neris het muziek maken liever tot een hobby. “Het is niet zo dat ik er een carrière van ga maken. Er is zo veel concurrentie.”

Toch werkt ze al aan haar tweede album. “Ik heb de meeste nummers daarvoor het afgelopen jaar geschreven, en ik heb het gevoel dat mijn muzikale persoonlijkheid enorm is gegroeid”, zegt Neris. De nieuwe plaat zal twaalf nummers bevatten en het concept van liefde en onvoltooide verhalen verkennen.

De redactie

Reacties

Reacties zijn gesloten.

Lees verder in Studentenleven