Van kantoor naar tuin: medewerkers kweken groenten voor de campustuin

Medewerkers hebben de afgelopen anderhalve maand niet alleen achter hun bureau gewerkt, maar ook voor plantjes gezorgd. De zaailingen, die ze op kantoor hebben opgekweekt, kregen afgelopen week een definitieve plek in de campustuin.

Donderdag verzamelden vijf medewerkers zich in de campustuin naast de uitgang richting Kralingse Zoom voor het uitplanten van de zaailingen. Terwijl de planten een plek kregen in de grond, wisselden deelnemers ervaringen uit over het verzorgen ervan op kantoor. “Toen de plantjes eenmaal op kantoor stonden, merkten we hoeveel collega’s interesse hadden”, vertelt een deelnemer.

Betrekken bij duurzaamheid

Het project is opgezet door de Erasmus Sustainability Hub, die onder meer verantwoordelijk is voor Edible EUR: de ‘eetbare’ campustuin van de Erasmus Universiteit. Daar worden groenten, kruiden en andere gewassen verbouwd.

De eetbare campustuin bestaat inmiddels ruim tien jaar. Het initiatief werd ooit opgezet door voormalig student Bob ter Haar, die studenten en medewerkers wilde laten zien waar voedsel vandaan komt en hoe het groeit. Ter Haar is nog steeds actief betrokken bij de tuin, ondanks dat hij nu in Wageningen woont.

Voor Natalia Ramos, engagement lead bij de Sustainability Hub, is dit project een manier om medewerkers op een andere wijze bij duurzaamheid te betrekken. “We willen meer mensen naar de campustuin brengen, omdat de drempel om de natuur in te gaan voor veel mensen steeds hoger ligt. Mensen willen niet vies worden, zijn bang voor insecten of ze zijn te druk bezig achter alle schermen. Tegelijkertijd merk ik dat steeds minder mensen weten hoe natuurlijke processen werken, terwijl de natuur uiteindelijk de basis vormt van alles wat we doen”, vertelt Ramos.

De tuin naar kantoor brengen

Juist daarom besloot de Sustainability Hub de tuin naar mensen toe te brengen. Ramos stuurde een uitnodiging uit naar medewerkers van de universiteit en uiteindelijk kwamen er aanmeldingen binnen van zes verschillende faculteiten en diensten.

Afgelopen donderdag waren er vier van de zes aanwezig, namelijk: Erasmus School of Social and Behavioural Sciences (ESSB), Erasmus University College (EUC), Erasmus School of Philosophy (ESPhil), en Real Estate & Facilities (REF).

De deelnemers kregen verschillende zaailingen mee naar hun kantoor om op te kweken. Ze hadden onder andere keuze uit tomaat, basilicum, komkommer en pompoen. De plantjes maakten vervolgens wekenlang onderdeel uit van het kantoorleven. Er werd goed voor ze gezorgd en langzaam kregen alle planten hun eigen verhaal. “Veel planten kregen zelfs een naam”, vertelt Ramos lachend.

Medewerkers Evelyn Vanhulle en Mara Plomp, beiden promovendus van de Erasmus School of Social and Behavioural Sciences, zagen de uitnodiging voorbijkomen en besloten samen mee te doen aan het project. Voor hen was dit de eerste keer dat zij zelf planten grootbrachten en vandaag geven ze deze een plek in de moestuin.

Kantoorbaby’s

Toen Vanhulle en Plomp op kantoor aankwamen met potten grond en zaadjes, kregen ze verbaasde blikken van hun collega’ s. “Niemand wist eigenlijk wat we van plan waren”, vertelt Vanhulle lachend. “Maar mensen werden wel meteen nieuwsgierig.”

Volgens Plomp ontstond er onverwacht veel betrokkenheid. “Toen de plantjes eenmaal op kantoor stonden, merkten we hoeveel collega’s interesse hadden. Mensen vroegen of de planten al genoeg water hadden gekregen en collega’s haalden de planten uit de felle zon als dat nodig was. Uiteindelijk werden de planten zelfs de kantoorbaby’s genoemd.”

De verzorging bleek uiteindelijk eenvoudig, maar zorgde wel voor meer contact tussen collega’s. Niet alleen in persoon, maar ook online. Vanhulle en Plomp gaven de collega’s regelmatig updates over de plantjes door foto’s te sturen in de groepschat. De planten werden uiteindelijk vernoemd naar collega’s en naar Evelyn en Mara zelf.

Na ruim een maand verzorgen was het afgelopen donderdag tijd om afscheid te nemen van de kantoorbaby’s. In de campustuin kregen de komkommer- en pompoenplanten een plek tussen de andere groenten en kruiden.

Meer dan een plantje

“Ik vind het eigenlijk best gek om te zien hoe groot ze zijn geworden”, zegt Vanhulle terwijl ze naar de plantjes kijkt. Plomp zegt juist het tegenovergestelde: “Op kantoor leken ze juist veel groter. Nu ze hier in de tuin staan, lijken ze ineens weer heel klein.”

Ook op kantoor hebben de zaailingen hun sporen achtergelaten. Nu de planten weg zijn, voelt de werkplek volgens de medewerkers zelfs een beetje leeg aan. “We hebben het er al over gehad om misschien wat meer planten op kantoor neer te zetten”, vertelt Plomp. “Het maakte de ruimte toch gezelliger.”

Voor Ramos zit juist daarin de kracht van het project. Het gaat volgens haar niet alleen om het verbouwen van voedsel, maar vooral om het ontwikkelen van een andere relatie met de natuur. Door wekenlang voor een plantje te zorgen, ontstaat deze relatie.

Vanhulle en Plomp komen graag nog een keer terug naar de campustuin om te kijken hoe het met hun planten gaat en om de groenten uiteindelijk te plukken. “We hadden er eerder nog niet over nagedacht, maar nu we hier zijn lijkt dat ons eigenlijk erg leuk.”