Wildsnoeier knipt welkomstcadeau op Woudestein: vijftien gezichten in bosjes

Ze kijken naïef, vrolijk, pisnijdig, truttig of tuttig. Sinds afgelopen zondag leuken in bosjes geknipte gezichten de (nu nog) uitgestorven campus Woudestein op. De bosjesgezichten zijn te vinden bij de trappen naast de vijver. “Het is een welkomstcadeautje”, zegt wildsnoeier Olivier Scheffer, “omdat de campus weer een beetje opent volgende week.”

Berichten vanaf een nagenoeg lege campus

• Zwaan in nood op de campus herenigd met grote liefde
• Criminologie-college online: ‘Hallo horen jullie mij?!’
• Bouwvakkers bestraten rondom Erasmus Sport: ‘Het moet zo snel mogelijk af’

Met de vijftien geknipte gezichten, die kijken in de richting van de hoofdingang van de campus ter hoogte van het Excelsiorstadion, heeft Scheffer geprobeerd de hele campusgemeenschap te vertegenwoordigen. “Van vrolijk tot pisnijdig of een tikje naïef. Ze blijven zes of zeven weken zichtbaar. Daarna zijn de bosjes weer als vanouds gegroeid.”

Scheffer is een bekende Rotterdamse wildsnoeier. Twee jaar geleden begon hij, toen hij stopte met roken. “Om de spanning en lichte agressie die dat veroorzaakte kwijt te raken, startte ik met snoeien en wandelen.” Onder meer bosjes bij Diergaarde Blijdorp vrolijkte hij op. Op Moederdag knipte hij ‘mama’ in een heg. “Elke keer vindt men het lollig.”

‘Bosjes lachen me toe’

Eigenlijk is zijn werk vergelijkbaar met dat van een graffitikunstenaar, zegt Scheffer. Waar hij het meest trots op is? “Ik denk momenteel wel de actie op de campus. Het is lekker groot, maar Moederdag was ook leuk.” Soms knipt Scheffer ook ‘abstracter’. “Maar gezichten werken het beste. Het is goed voor de gemoedstoestand, zeker nu.”

Soms is het een spontane actie tijdens een van zijn wandelingen. Hij heeft altijd een klein heggenschaartje in zijn achterzak. “De bosjes lachen me haast al toe op bepaalde plekken. Dan hoeven er maar één of twee takjes weg”, zegt Scheffer.

De actie op de campus was gepland, toen hij las dat de campus de komende dagen voorzichtig opent. Eenmaal aangekomen dacht hij bijna te worden betrapt door een beveiliger. “Maar hij vroeg me alleen of ik de blaadjes in mijn thee ging doen”, lacht Scheffer. “Kennelijk houden ze zich vooral bezig met hoofdzaken, niet met bijzaken.”

'Lekker nerdy'

Scheffer doet niet alleen aan knippen – ‘nogal een seizoensgebonden activiteit’ – maar wandelt ook. Op zijn eigen manier. “Ik wandel in Rotterdam op een manier waardoor ’een zo perfect mogelijk rondje ontstaat. Ook liep ik al een keer van Helsinki naar Thessaloniki en heb ik in Duitsland over de volledige 51^ste breedtegraad gewandeld. Lekker nerdy.”

Aan de oostkant, de kant die je ziet als je van de campus vertrekt, zijn de bosjes overigens nog vrij van gezichten. “Wellicht willen studenten die kant bewerken? Ik wil ze wel een cursus geven.” Nu maar hopen dat de campustuinman het kan waarderen.