‘Alsof Halloween en Mardi Gras samen een baby hebben gekregen’

Carnaval in het zuiden van Nederland betekent een paar dagen van kleurrijke gekte, met bier als brandstof. ESN reisde met een bus met internationale studenten af naar Eindhoven om deze culturele eigenaardigheid eens mee te maken.

Deze uitwisselingsstudenten van San Diego State University vermaakten zich prima in 'Lampegat'. Beeld: Zachary Engberg

Wij Nederlanders zien er voor buitenstaanders wat betreft onze manier van feestvieren vast wat merkwaardig uit. We dossen ons uit in oranje kleding als eerbetoon aan de koning op zijn verjaardag. We vinden het een goed idee om een feestje te vieren als een echtpaar 12½ jaar is getrouwd. En we hebben een Sinterklaas die in Madrid woont en een handlanger heeft die Zwarte Piet heet en die de afgelopen jaren steeds minder populair is geworden.

Maar van al deze vreemde feesten is carnaval wel het gekste volksfeest: een voormalig heidens lentefeest dat veertig dagen voor Pasen vooral gevierd wordt in de provincies Limburg en Noord-Brabant, oorspronkelijk ter nagedachtenis aan de veertig dagen die Jezus zonder eten in de woestijn doorbracht: de vastentijd. En hoe vier je carnaval hier? Door alle sociale normen te laten varen, je zo belachelijk mogelijk aan te kleden en liters pils achterover te slaan, natuurlijk.

Om een idee te krijgen hoe vreemd dit er voor buitenlanders uitziet, volgde EM uitwisselingsstudenten tijdens hun culturele exodus naar Lampegat, zoals Eindhoven tijdens het carnaval wordt genoemd.

Normale regels gelden hier niet

Drie à vier dagen vóór de vastentijd begint, komt het dagelijks leven in de carnavalregio’s volledig tot stilstand. Alle winkels gaan dicht (behalve de cafés) en mensen komen op straat samen om een wereld te scheppen waarin de sociale regels die de grondslag vormen van de Nederlandse maatschappij op heldendichtwaardige wijze worden neergehaald. De uitwisselingsstudenten arriveerden op tijd voor de openingsoptocht en het werd hen al snel duidelijk dat dit geen doorsnee feest is.

“Alsof Halloween en Mardi Gras samen een baby hebben gekregen,” zei Salvador Terrones, een uitwisselingsstudent uit San Diego. “Het is heel vermakelijk, maar ook erg verwarrend.”

King Hertog Jan of Brabant would have been proud of these merry beer-drinkers. Beeld: Utsa Bhatia

Kritiek op de maatschappij en het omdraaien van rollen zijn de overkoepelende carnavalsthema’s. Op één van de praalwagens in de optocht stonden vrouwen verkleed als mijnwerkers, die door de straten werden gejaagd door mannen, vermomd als uitgelaten verpleegsters met gigantische injectiespuiten. Misschien was het wel kritiek op Trumps oproep om de kolenmijnen nieuw leven in te blazen. Op een andere praalwagen stonden gevangenen die, onder begeleiding van polkamuziek, werden bedolven onder friet door kinderen die verkleed waren als rechters met bepoederde pruiken. Welke boodschap ze daarmee wilden overbrengen, weten we nog steeds niet. De grote hoeveelheden alcohol maakten het overigens steeds moeilijker om ook nog maar ergens een boodschap in te ontdekken.

'Ik zag net een vier jaar oude kleuter naast me op de bar dansen'

“Zoiets zou je in de VS nooit zien,” zei Kelsey DeGuia, ook uit San Diego. “Mensen laten zich volledig gaan op straat en er is bijna geen politie te bekennen. Dit is voor mij een volledig nieuwe, gestoorde kant van de Nederlandse cultuur.”

One of the many floats that passed through the streets.

Techno en polka?

Na een tijd ronddwalen door de met confetti bedekte straten, belandden we in een gigantische tent die tot de nok was gevuld met beschonken feestgangers. Wij verkeerden in vergelijkbare staat en dansten als krankzinnigen op muziek die je slechts één keer per jaar kan uitstaan: techno gecombineerd met polka.

“Er stond net een vierjarig kind naast me op de bar te dansen,” lachte Will Murphy uit San Fransisco. “Deze hele stad is één groot feest.”

It was nothing but smiles at Carnaval this weekend. Beeld: Utsa Bhatia

Een tijdloze gemeenschap

Na een volledige dag drinken word je zeker wat minder scherp, maar naarmate de dag vorderde werd één ding glashelder: onder al die rare kostuums en vreemde pruiken zaten vaders en moeders, broers en zussen, vreemdelingen in de armen van andere vreemdelingen, die niets anders deden dan liefde geven en in ontvangst nemen en het dagelijks leven eventjes opzij zetten om de hele dag traditionele carnavalsliedjes te zingen.

Uitwisselingsstudent Zachary Engberg uit Oakland beschreef het het beste. “Wat ik het mooiste vond om te zien was dat iedereen hier dit feest omarmt. Het is gewoon fantastisch hoe jong en oud samenkomen om carnaval te vieren, om hun cultuur te vieren en straalbezopen te worden. Ik heb nu het gevoel alsof ik deel uitmaak van de cultuur en de mensen hier, en dat is iets waarvoor ik in de VS niet vaak de kans heb gehad.”

Deel dit artikel

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
  • Hiermee kun je je aanmelden voor de EM nieuwsbrief. Je krijgt elke donderdag een mail met het belangrijkste nieuws van de week. Er is een Nederlandstalige en een Engelstalige editie.

    Vragen over de nieuwsbrief? Lees eerst onze veelgestelde vragen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Toegestane HTML code

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>