Locus Publicus, fijn authentiek tussen al dat hipstergeweld

Tweehonderd bieren en een uitstekend sfeertje, zelfs op een maandagavond. Kroegrecensent Eric Oosterom vermaakte zich prima. Maar helaas, voor een poes zit je bij Locus verkeerd.

Stappen als student hoeft lang niet altijd op donderdag. In Locus Publicus kun je prima op de eerste dag van de week terecht. En dat is een zeldzaamheid in Rotterdam, waar het doorgaans op maandagavonden uitgestorven is. Sterker: vaak nemen kroegen überhaupt niet de moeite die dag de deuren te openen. Maar ja, dorst is niet aan één tijd gebonden.

Dan trek je dus naar de ‘Locus’, een bierlokaal met dik tweehonderd bieren op de kaart. Bestel een ‘doggie style’ – Amerikaans met caramelsmaak – of glutenvrij – waar gaat het heen met deze wereld – bier.

Eén iPhone-oortje

Beeld: Sanne van der Most

Wat ook mag: een Corona. Je zal niet de enige zijn, al lacht de barman je wel een beetje uit. Een jongen met één iPhone-oortje in – waar gaat het héén met deze wereld – doet het vanavond voor. Na een slokje probeert hij in te breken bij het gesprek van zijn tafelgenoten door te schreeuwen. Pannenkoeken als hij zijn hier zeldzaam.

 

Aan de barman heb je overigens een goede. Zijn advies is nuttig, al laat hij lang op zich wachten. De vraag ‘heeft u wat fruitigs’ beantwoordt hij met het brengen van een pimpelpaars biertje. Fruitig: check. Hogere wiskunde is dat niet, prettig wel.

Je voelt je een soort monnik, daar nippend van het bier in een donker, houten pand met een openhaard en schilderijen uit vervlogen tijden. Dat is leuk, dat is fijn – een authentieke zaak tussen al het hipstergeweld. Nadeel is de lucht: je kleding ruikt eenmaal thuis nog altijd naar verbrand hout.

 

Lang kun je kijken naar de boer die zijn grond staat in te zaaien, een schilderij boven de bar. Uw recensent droomde al weg tot een Belgisch manneke naast hem kwam staan en op scherpe toon vroeg: “Amai, mag ik deze stoel van u?”

Beeld: Sanne van der Most

Gezelligheidspoes

Want hoe later het wordt, des te voller de zaak stroomt. Veel internationals verzamelen zich op het terras of op de houten banken in de zaak. Het komt de toch al uitstekende sfeer alleen maar ten goede.

 

Daarover gesproken: de gezelligheidspoes is overleden. Na jaren trouwe dienst – ze ging bij vaste klanten op schoot liggen – overleed het beestje begin mei. De eigenaar is nog wat ‘emotioneel’, maar wil in de loop der maanden wel voor vervanging zorgen.

 

Uw recensent zit al klaar.

Deel dit artikel

Wat gebeurt er allemaal op deze universiteit?AgendaLees meer EM-verslaggeefster Tara Lewis vraagt iedere maand aan een thuiswoner: mag ik met je mee? Deze maand stapte ze met T… twitter.com/i/web/status/93183… @ErasmusMagKroegen van RotterdamMeer informatie »