De EUR inclusief en divers genoeg? ‘Internationals ervaren meer obstakels’

“Diversiteit op de universiteit moeten we omarmen, maar dat gebeurt nog niet altijd”, zegt Daisy Ruijter, Minister van Inclusieve en Duurzame Economie van het Studentenkabinet. Zij en geneeskundestudent Ferayed Hok zijn te gast in EM TV.

Ingesloten inhoud van YouTube overslaan

U kunt deze ingesloten inhoud bekijken nadat u akkoord bent gegaan met cookies van YouTube.

Ik ben het eens Bekijk op YouTube

Ingesloten inhoud van YouTube overgeslagen.

De nieuwe richtlijnen zijn opgesteld door het Diversity & Inclusion office, na een mail aan alle studenten waar in hoofdletters Dutch Students Only boven stond. Volgens Daisy Ruijter, Minister van Inclusieve en Duurzame Economie in het maandag gelanceerde studentenkabinet, zijn die nieuwe richtlijnen hard nodig. “Zo’n incident staat niet op zichzelf”, zegt Ruijter, die deeltijd Rechten studeert aan de EUR. “Ik ben blij dat er iets gaat veranderen.” Het D&I office is een aantal projecten gestart om meer bewustzijn te scheppen rondom diversiteit. Zo zijn er video’s gemaakt waarin belangrijke onderwerpen worden besproken, zoals kansengelijkheid en vrouwenrechten. Ook werkt D&I direct samen met studenten om inclusie te promoten.

Met haar nieuwe functie zet Ruijter zich in voor diversiteit op de universiteit en ook binnen de gemeente. “Ik help op de EUR de Chief Diversity Officer bijvoorbeeld om meer vrouwen naar de universiteit te halen. Ik zie dat de universiteit haar best doet om te veranderen, maar wat internationals betreft: zij ervaren duidelijk meer obstakels dan Nederlandse studenten.”

Weinig begrip voor culturele sensitiviteit

Ook geneeskundestudent Ferayed Hok is blij met de nieuwe richtlijnen. Hij schreef een kritisch opiniestuk over de vacature met ‘Dutch Students Only’ erboven. “Soms moeten dit soort incidenten de trigger zijn om dingen sneller gedaan te krijgen. Als er internationale studenten deel uitmaakten van het Eurekaweekbestuur, dan was er nooit een email rondgestuurd zoals toen gebeurd is.” Dit probleem is volgens Hok terug te zien binnen de gehele universiteit. “Als het bestuur van faculteiten meer divers is, zal ook het academisch personeel dat wordt aangetrokken wordt, meer divers zijn, zodat minder problemen ontstaan rondom inclusie en diversiteit. Daar zit nog een grote uitdaging. Gelukkig liggen er nu plannen klaar om verandering in gang te zetten.”

Om te zien dat inclusiviteit een probleem is op de universiteit hoeft Ferayed niet verder te kijken dan zijn eigen opleiding. “Ook binnen mijn opleiding kunnen dingen anders. Ik zie het vaak gebeuren dat docenten geen begrip hebben voor culturele sensitiviteit bijvoorbeeld.” En om alleen al toegelaten te worden is een grote uitdaging voor sommige minderheidsgroeperingen. “Er wordt nu vooral gelet op hoge cijfers en de toetsen bij de decentrale selectie, zodat studenten die afwijken van de norm of geen geld hebben voor extra trainingen minder vaak aan bod komen. Als gevolg hiervan is er weinig diversiteit binnen de opleiding. Dat betekent dus ook dat er een homogene samenstelling van artsen blijft bestaan.”

Plan voor de lange termijn

Ruijter heeft zelf al ideeën hoe, naast de richtlijnen die D&I opstelde, het buitensluiten van minderheidsgroepen op de universiteit te verbeteren. “Ik ben erg van het onderzoek doen. Ik denk dat we moeten uitzoeken hoe internationale studenten behandeld worden. Bijvoorbeeld door een vragenlijst uit te sturen over hoe moeilijk het is om een baan te vinden. Als daar een probleem zit, kun je het specifiek aanpakken.”

Toch gaat het hier om een plan voor de lange termijn, denkt Hok. “De samenleving is zoals die is. Het gaat hier om een diep geworteld probleem. Gelukkig zie ik wel dat veel studenten maar bijvoorbeeld ook de rector oog heeft voor diversiteit. Nu nog een manier vinden om het structureel goed aan te pakken. De nieuwe richtlijnen zijn in ieder geval een stap in de goede richting.”

Hok vroeg met zijn opiniestuk weliswaar aandacht  voor de uitsluiting van internationals, maar hij wil er niet continu meer mee bezig zijn. “Ik wil dokter worden en ben erg druk met studeren. Ik zou willen dat het helemaal niet nodig is om me uit te spreken over ongelijkheid.” Ruijter begrijpt dat standpunt. “Het zou niet alleen aan de studenten moeten zijn die een probleem ervaren om dat probleem ook op te lossen. Dit gaat iedereen aan.”