EFR mag niet meer samenwerken met Shell en vreest financiële gevolgen

Studieverenigingen mogen niet langer samenwerken met fossiele bedrijven die niet voldoen aan de voorwaarden van de universiteit. Voor de economische studievereniging EFR betekent dit dat ze de samenwerking met Shell moet beëindigen. De vereniging heeft begrip voor dit besluit, maar verwacht dat de maatregel financiële gevolgen met zich meebrengt.

Shell voldoet niet meer aan de eisen die de universiteit stelt aan samenwerking met de fossiele sector. Daarom mogen studieverenigingen zoals de EFR geen nieuwe samenwerkingen meer aangaan met het bedrijf. Dat werd volgens Christian Stevens, officer Sustainability & Diversity and Inclusion van EFR, duidelijk na een gesprek met Bas Karreman, oud-lid van de Commissie Fossiele Industrie.

De universiteit hanteert sinds mei 2025 een toetsings- en beoordelingskader voor samenwerking met fossiele bedrijven. Op basis daarvan moeten studenten en medewerkers bepalen of ze kunnen samenwerken met een bedrijf. De voorwaarden zijn onder andere gebaseerd op internationale duurzaamheidsstandaarden zoals het Transition Pathway Initiative (TPI) en LobbyMap, waarmee wordt beoordeeld in hoeverre bedrijven met hun plannen voldoen aan de klimaatdoelen van Parijs. Bedrijven die niet aan deze voorwaarden voldoen, mogen volgens het kader na afloop van het lopende contract niet langer samenwerken met de universiteit. Shell voldeed eerder nog aan de eisen, maar volgens het nieuwe TPI-rapport niet meer.

Financiële gevolgen

De kernactiviteit van de EFR ligt bij recruitment-evenementen, waarbij bedrijven en studenten in contact komen. Het wegvallen van Shell als sponsor heeft daardoor directe financiële gevolgen, zegt Stevens. Hij wil geen exact bedrag noemen, maar spreekt van een merkbaar verlies.

Dit jaar blijft het verlies nog beperkt. De EFR heeft namelijk nog een lopend jaarcontract met Shell, dat is getekend voor de invoering van het kader, legt Stevens uit. “Dat mogen we nog afmaken. Maar volgend jaar moeten we echt gaan kijken hoe we dit opvangen.”

Karreman, tevens directeur Engagement en Impact van de Erasmus School of Economics, heeft in het gesprek met EFR aangegeven te willen kijken hoe de faculteit EFR kan helpen bij het vinden van nieuwe partners. “We kunnen studieverenigingen helpen door hen in contact te brengen met duurzame bedrijven”, zegt hij. Onderzoekscentra en academische netwerken van de faculteit bieden volgens hem kansen voor nieuwe samenwerkingen.

Tegelijkertijd benadrukt Karreman dat de verantwoordelijkheid ook bij de verenigingen zelf ligt. “Als vereniging moet je actief nadenken over je langetermijnstrategie en op zoek gaan naar nieuwe partners.”

Onduidelijkheid over implementatie

Stevens geeft toe dat EFR moeite had om het kader goed te begrijpen vóór het overleg met Karreman. Die verwarring is volgens Karreman niet verrassend. “Er is wel een kader opgesteld, maar geen concreet implementatieplan gekomen”, vertelt hij. “Daardoor is het voor veel partijen, waaronder studieverenigingen, niet altijd duidelijk hoe het advies precies moet worden toegepast.”

Binnenkort evalueert het College van Bestuur hoe faculteiten het toetsings- en beoordelingskader implementeren.