R.I.P. mijn studietijd (2013 – 2017)

Eerder dan gehoopt neemt EM afscheid van columnist Maartje Leegsma. Ze stopt namelijk vroegtijdig met haar studie. Waarom dat zo is, legt Maartje uit in haar afscheidscolumn. “Ik moet gewoon even opnieuw gaan bedenken wie ik ben. En dat kan ik beter nu doen dan later.”

Beeld: R.I.P. mijn studietijd (2013 – 2017)

Reik zo hoog mogelijk, haal het maximale uit jezelf, wees niet middelmatig! Dat is wat iedereen me op het hart drukte toen ik de lagere school verliet.

Toch heb ik onlangs definitief besloten te stoppen met studeren. En ik denk dat ik daarmee verder ga komen dan met een diploma.

Zoals bijna elk kind in Nederland ben ik ooit op een basisschool beland. Na acht jaar kreeg ik een Cito-toets voor mijn neus en naar aanleiding van de uitslag werd ik naar het vwo gestuurd. Simpel.

Wonderbaarlijke wijze

Ik ging naar een openbare middelbare school. De sfeer vond ik fantastisch, maar ik had al gauw commentaar op het onderwijs in het algemeen en op mijn eigen school in het bijzonder. Ik vond de stof te oppervlakkig, de lessen te saai, de toetsen te veel, de klassen te groot… En iedereen mocht het weten.

Ondanks mijn dwarsige natuur heb ik nooit expres een les overgeslagen. Wel kwam ik vaak te laat, maar daar voelde ik me totaal niet schuldig over. Welke gek laat tieners nou om kwart over acht ’s ochtends aantreden? Echter: als het puntje bij het paaltje kwam, kon ik het met bijna al mijn docenten vinden en deed ik, op mijn manier, mijn best op school. Alleen bereidde ik mijn toetsen niet voor. Toch haalde ik op wonderbaarlijke wijze na zes jaar mijn diploma. Zelfs mijn mentor was verbaasd.

Ontzettend schuldig

Het was een hele klus om uit te vinden wat ik moest gaan studeren. Journalistiek op het hbo, was mijn idee. Nee, zeiden mijn docenten: voor het hbo ben je te slim. Ga iets theoretisch doen. Nadat ik een roman van Jean-Paul Sartre had gelezen dacht ik: dan ga ik wel filosofie doen. Veel theoretischer wordt het niet.

Na een jaar had ik al spijt. Ik voelde me waardeloos op de universiteit, al kon ik niet precies duiden waarom. Tegelijk voelde ik me daar ontzettend schuldig over: ik had de luxe om te studeren en vond mezelf ondankbaar omdat ik het niet wilde.

Blindgestaard

Pas nadat ik een bestuursjaar had gedaan, realiseerde ik me waarom ik zo ongelukkig was. Hoewel ik er niet alles leuk aan vond, haalde ik een mij onbekend soort voldoening uit het organiseren en plannen van dingen. Helemaal onbekend was die trouwens niet. In de brugklas mocht ik soms timmeren en zagen, en dat voelde ook zo. Ik wil blijkbaar gewoon iets doen.

Misschien ben ik verkeerd voorgesorteerd en pas ik helemaal niet op de universiteit, of misschien bedenk ik me later. Maar voor nu weet ik één ding heel zeker: ik ga voorlopig iets anders doen. Ik weet nog niet wat, want ik heb me mijn hele leven blindgestaard op een toekomst in het academische. Dat is helemaal niet erg. Ik moet gewoon even opnieuw gaan bedenken wie ik ben. En dat kan ik beter nu doen dan later.

Verder lezen?Lees hier alle eerdere columns van MaartjeGa naar het columnarchief van Maartje Leegsma

Deel dit artikel

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
  • Hiermee kun je je aanmelden voor de EM nieuwsbrief. Je krijgt elke donderdag een mail met het belangrijkste nieuws van de week. Er is een Nederlandstalige en een Engelstalige editie.

    Vragen over de nieuwsbrief? Lees eerst onze veelgestelde vragen.

  • Geef een reactie
  • Reacties

  • Filosofie zou juist ook praktisch moeten zijn, maar dat is in de academie nogal een minderheidspositie. Er heerst een nieuwe orthodoxie binnen de niet-beta wetenschap, die losgezongen is van de realiteit. Het ideaal van wat de universtiteit zou moeten zijn (en was?) – waar ik vanaf groep 6 rijkhalsend naar uit keek – lijkt niet echt (meer) te bestaan. En ja, er lijkt een bias te zijn dat theoretisch bezig zijn het summuum van slimheid is, maar theorie op de praktijk toepassen, een idee/visie realiseren is ook slimheid. Ondernemendheid lijkt ondergewaardeerd, vooral als men de boterham ermee verdient en andere mensen van emploi voorziet.

  • Iets ‘doen’ geeft inderdaad veel voldoening. Een universitaire studie zou echter niet moeten gaan over ‘niet-doen’ of ‘denken’. Aan de andere kant kun je ook ‘denken’ leren buiten de universiteit.
    Dus wens ik je het allerbeste. Een heldere keuze maken. Een beslissing nemen voor je zelf is vast en zeker een geode stap naar een mooie toekomst.

    Het ga je goed!

  • Wie heeft bedacht dat alle Nederlandse jongeren als het even kan zo lang mogelijk opleiding op opleiding moeten stapelen en pas ver in hun twintiger jaren gaan omkijken naar een plekje in de samenleving? Hoe blind kan een samenleving zijn? Stuur jonge mensen al in hun tienerjaren een tijdlang die samenleving in. Bijvoorbeeld door het invoeren van een jaartje sociale dienstplicht.

  • Wat jammer dat je gaat. Een masterdiploma betekent niet een toekomst in het academische. Maar je geest wordt zodanig gescherpt dat je je kritische houding kunt onderbouwen en dat je ernaar kunt handelen. Jij deed dat klaarblijkelijk al op de middelbare school. Het ga je goed.

  • Reacties zijn momenteel gesloten.