‘Het voelt als een jongensboek’

Na jaren werken bij een vermogensbeheerder volgt Leon Joanknecht op z’n 32e zijn creatieve ondernemershart. Als hij een doos analoge familiefilms wil digitaliseren, blijkt dat daar nog geen geschikte machine voor te koop is. Nu ontwikkelt hij filmscanners en verkoopt hij deze wereldwijd.

Beeld: ‘Het voelt als een jongensboek’

Waar komen studenten van de Erasmus Universiteit terecht? In deze rubriek vertellen afgestudeerden over hun loopbaan en over hun leven: wat hebben ze geleerd? Zo geven ze en passant wat tips over wat je wel en niet moet doen om zelf een carrière op te bouwen.

Leon Joanknecht (39)

Studie: Bedrijfskunde (1997-2003)

Huidige baan: Oprichter van Filmfabriek, gevestigd in Breda. Samen met zijn drie medewerkers bouwt en verkoopt hij scanners die analoge films digitaliseren en de filmbeelden meteen restaureren. “Het succes van Filmfabriek uitbouwen voelt als een jongensboek.”

Carrièreverloop: Begon als strategisch consultant bij Policy Research Corporation en werkte als manager bij Robeco. Als voorzitter van de kunstcommissie van de vermogensbeheerder selecteerde hij kunst voor de compleet nieuwe collectie, die permanent tentoongesteld wordt in het nieuwe gebouw tegenover het Centraal Station.

“Ik had een doos familiefilms met mijn drie oudere zussen, mijn tweelingbroer en mezelf. Die wilde ik digitaliseren, maar ik vond de kwaliteit van de bestaande machines te slecht. Om het maximale uit films te halen, zocht ik een goed alternatief.

Via internet kwam ik terecht bij een uitvinder die een mooie machine had ontwikkeld, maar omdat hij niet commercieel onderlegd was, kwam er niets van verkopen. Uiteindelijk nam ik de rechten van de filmscanner van hem over. Helaas is hij vrij kort daarna overleden, zodat we ook verantwoordelijk werden voor de verdere ontwikkeling van de scanner.
Er is wereldwijd animo voor, en die groeit gelukkig nog steeds. Sinds de start zeven jaar geleden verkocht ik er meer dan vijftig. De scanner kost ongeveer 25.000 euro. Mijn eigen films zijn trouwens nog steeds niet gedigitaliseerd.”

Waardevolle beelden
“Mijn ideaal is om met de machine zo veel mogelijk analoge films te digitaliseren, zodat er een historisch archief ontstaat op internet. Mooi toch, als er talloze video’s opduiken bij een willekeurige zoekterm, bijvoorbeeld ‘Rotterdam 1950?’ Uren kan ik kijken naar die oude beelden, al weet ik niet eens wie er op te zien zijn. Het is ontzettend waardevol en mag daarom niet verloren gaan.
Momenteel zoek ik een investeerder voor de filmscanner, iemand die ook de historische-erfgoedwaarde ervan inziet en niet alleen kijkt naar rendement.”

Leon legt een film in zijn scanner

Onzeker
“Als ondernemer houd ik ervan dat alle dagen anders gevuld zijn, inclusief de problemen of tegenslagen. De ene dag verdiep ik me in de techniek en heb ik contact met de fiscus, de andere dag eet ik met een klant een broodje op een Italiaans terras. Ondanks mijn vastberadenheid en overtuiging ben ik soms onzeker. Ik weet bijvoorbeeld pas achteraf of onze inspanning voor het verbeteren van het geluid wordt beloond. Onzeker zijn is niet erg, want het houdt je scherp. Door hulp te vragen, kom je verder. Ik schroom daarom nooit om mijn onbegrensde netwerk in te schakelen.”

Stappen in alle roof top bars
“In de eerste jaren van Filmfabriek werkte ik nog vier dagen per week bij Robeco. Samen met Roel, destijds mijn compagnon, vlogen we naar Tokyo en Las Vegas om het gebruik van de machine uit te leggen. Vanwege alle investeringen verdienden we in de beginjaren vrijwel niets aan Filmfabriek. Onze beloning was het stappen na het werk bij de klant. Het werd een traditie om overal waar we kwamen de roof top bars te bezoeken.
Nog altijd reis ik de verkochte machines achterna voor een uitgebreide uitleg. Ook als er iets kapot is, stap ik op het vliegtuig. Mijn laatste trip was naar Italië, vlak bij Venetië. Het stappen doe ik overigens alleen nog privé (lacht).”

‘Ik heb niet altijd gelijk’
“Sinds mijn studententijd in Rotterdam werk ik bewust aan mijn identiteit. Als eeneiige tweeling was ik daar tot mijn achttiende eigenlijk niet mee bezig. Dat doe ik bijvoorbeeld door nieuwe mensen te ontmoeten via vrienden, netwerken en verenigingen. Ik heb niet altijd gelijk en door het horen van andere meningen leer ik mezelf beter kennen.
Nieuwe dingen uitproberen hoort er ook bij. In 2000 deed ik bijvoorbeeld de pr voor de Eurekaweek. Dat had ik niet eerder gedaan: eropuit gaan en geld binnenhalen, maar het lag me wel. Dat was een nuttig inzicht in mezelf.

Behalve nieuwe dingen doen en nieuwe mensen ontmoeten, heb ik altijd veel trainingen gevolgd om ‘te groeien’, bij netwerkclub Junior Chamber International (JCI) en bij Robeco. En zonder mijn ondernemerscoach zou Filmfabriek niet zo’n succes zijn geweest als nu.”

Deel dit artikel

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
  • Hiermee kun je je aanmelden voor de EM nieuwsbrief. Je krijgt elke donderdag een mail met het belangrijkste nieuws van de week. Er is een Nederlandstalige en een Engelstalige editie.

    Vragen over de nieuwsbrief? Lees eerst onze veelgestelde vragen.