Universiteit Maastricht zwicht voor politieke intimidatie
We moeten voorkomen dat haat en geweld in de toekomst gewoon worden, meent hoogleraar Filosofie Ronald van Raak.

Afbeelding door: Geisje van der Linden
De regering van Israël heeft genocidaal geweld gepleegd in Gaza. Dat vind ik en dat blijf ik zeggen, ook al komt me dit te staan op de beschuldiging dat deze kritiek ‘antisemitisch’ zou zijn. Door aanhangers van de Israëlische premier Netanyahu. Tegelijk moet ik het recht verdedigen van mensen om deze beschuldiging tegen mij te uiten. Dat maakt ons tot democratie.
Het is erg belangrijk dat vanuit joodse zijde een tegengeluid te horen blijft, ook omdat de beschuldigingen van genocide zo zwaar zijn en juist omdat het om een zo gruwelijke oorlog gaat. Mensen moeten in alle vrijheid kunnen demonstreren tegen de regering van Israël, maar joodse organisaties moeten eveneens bijeenkomsten kunnen houden en hun argumenten laten horen.
De Universiteit Maastricht verbood deze maand een lezing bij de joodse studentenvereniging, naar aanleiding van de oorlog. Reden waren digitale dreigementen door twee pro-Palestijnse groepen aan dezelfde universiteit. Concrete aanwijzingen voor geweld waren er blijkbaar niet, maar het College van Bestuur wilde voorkomen dat groepen tegenover elkaar kwamen staan.
De Universiteit Maastricht presenteert zichzelf graag als een internationale universiteit. Mensen die hier afstuderen zullen (net als die van andere universiteiten) in de toekomst mogelijk belangrijke bestuurlijke functies gaan vervullen, nationaal en ook internationaal. In die posities is het heel belangrijk om te leren omgaan met mensen met andere opvattingen dan jijzelf.
De studentenvereniging in Maastricht gaf aan dat ook al eerder bijeenkomsten zijn verboden, na dreigementen en intimidatie. Door mensen die de vrijheid van mening opeisen, maar tegelijk anderen de mond willen snoeren. Dat mogen we niet toestaan in een democratie en al helemaal niet op universiteiten, die de academische vrijheid altijd moeten bevorderen en verdedigen.
'In een oorlog moet je toch altijd een kant kiezen? Nou nee, niet volgens Erasmus'
Universiteiten zijn er niet om oorlogen van slechte leiders uit te vechten, maar om betere leiders voor de toekomst op te leiden. Dan zullen we studenten moeten leren dat dreigen met geweld en intimidatie niet helpt en blijven luisteren en zelf nadenken voorwaarden zijn. Dat begint hier, op de Erasmus Universiteit, en dat moet ook daar gebeuren, op de Universiteit Maastricht.
‘Maar in een oorlog moet je toch altijd een kant kiezen?’, zult u wellicht denken. Nou nee, niet volgens Desiderius Erasmus, de naamgever van onze universiteit. Die weigerde in zijn tijd om te kiezen tussen de katholieke paus en de protestant Luther – en liet mensen het belang zien om zelf na te denken en te blijven zoeken naar vrede, in plaats van mee te gaan in het geweld.
‘De bestuurders in Maastricht hadden geen zin in het politieke gedoe’, zal misschien de reactie zijn. Nou, dat is dan jammer voor hen, want dit is wel hun taak. Nu normen stellen en deze studenten leren dat we dreigen en intimideren niet accepteren, dat zal vast gedoe geven. Maar we moeten ook voorkomen dat haat en geweld in de toekomst steeds gewoner zullen worden.
Lees verder
-
Powerhouses zijn als schoudervulling
Gepubliceerd op:-
Column
-
De redactie
-
Ronald van RaakColumnist
Reacties
Meer Column
-
Best een uitdaging: omgaan met kritiek van niet-wetenschappers
Gepubliceerd op:-
Column
-
-
Ctrl+F op papier
Gepubliceerd op:-
Column
-
-
Binnenpretje
Gepubliceerd op:-
Column
-
Laat een reactie achter