Boy draagt zijn zonnebril, ook als het regent

De campus is soms net een catwalk. Studenten vertellen wat ze dragen en waarom. Deze keer: Boy mixt met plezier kledingstukken voor mannen en vrouwen.

“Toen ik mijn haar lang liet groeien, veranderde mijn stijl”, vertelt Boy, terwijl hij een lok van zijn zwarte, golvende haar om zijn vingers draait. “Ik wil het doneren voor kinderen met kanker, maar ik merk sinds het lang is dat mijn stijl verandert: het haar is al een statement op zich, dus verder kleed ik me het liefst in het zwart, comfortabel en een beetje verhullend.”

‘Mode is mijn leven’

Boy draagt loafers, een wijde ballonbroek van de vrouwenafdeling van Stradivarius, een klassiek overhemd en een cape van een ‘kleinschalige Indonesische designer’: een asymmetrische omslagdoek die diagonaal naar zijn heup plooit. De masterstudent Commercial and Company Law mixt met plezier kledingstukken voor mannen en vrouwen. “Ik doe aan wat goed voelt zonder dat ik indruk probeer te maken op iemand. Dit is wie ik ben, mode is mijn leven. Ik hoef niet na te denken over mijn outfits.”

Boy voegt een beetje kleur toe aan zijn outfits met zijn handtas. Hij heeft een grote collectie die hij voornamelijk tweedehands heeft gekocht. De Diortas die hij vandaag draagt heeft ‘de kleur van een stoel in een tweedeklas treincoupé’. Na zijn bachelor rechten in Indonesië werkte Boy een aantal jaar in de corporate wereld en reisde hij elke dag met de trein naar Amsterdam. Nu hij ‘boven de dertig’ is, studeert hij weer om ook in Nederland in de rechtensector te kunnen werken.

Het liefst zou hij zijn tassen voor altijd houden, maar ze zijn ook een financieel vangnet: “Ik koop alleen designertassen in klassieke ontwerpen, met authenticiteitscertificaat en stofzak. Deze blijven in waarde stijgen en als het moet, kan ik ze met winst verkopen.”

Excentriek, mannelijk én vrouwelijk

De finishing touch van Boys outfit is zijn zonnebril. “Ik ga nooit naar buiten zonder deze bril.” De grote zwarte Tom Ford-bril heeft gele lenzen die licht genoeg zijn om op donkere dagen gedragen te worden. “Ik vind het fijn dat ze mijn gezicht bedekken, want ik scherm mezelf graag een beetje af van de wereld.”

“Mensen staren me vaak na of giechelen wanneer ik langsloop. Ik denk omdat ze me niet helemaal kunnen plaatsen”, vermoedt Boy. “Ik draag wat ik draag en ik ben wie ik ben: excentriek, mannelijk én vrouwelijk. We hebben allemaal onze eigen manieren van expressie. Ik zou willen dat iedereen, vooral de jonge studenten, dat kunnen omarmen.”