Studenten werken als vrijwilliger bij IFFR: ‘Ik zag Cate Blanchett recht voor me’

Anna, Lala en Lina werken achter de schermen bij IFFR. Ze zijn verantwoordelijk voor kunstinstallaties, interviewen regisseurs en bemannen de infobalie. “Als student heb ik het gevoel dat ik in een universitaire bubbel zit. Het festival geeft me de kans om over iets anders te praten.”

Peptalk

Anna Komandareva is vrijwilliger bij IFFR en rondt haar bachelor Arts and Culture af.

“Dit is mijn eerste keer als vrijwilliger, maar niet mijn eerste keer bij IFFR. In mijn eerste jaar in Rotterdam heb ik me aangemeld en werd ik wonder boven wonder toegelaten tot de jongerenjury van IFFR – een van de coolste ervaringen ooit. Je wordt gekoppeld aan een groep mensen, die je vrienden worden, je hebt een week om films te kijken en erover te discussiëren en vervolgens kies je een van de films om te bekronen.

“Ik werk als vrijwilliger bij de art directions – waar kunstinstallaties en cinema samenkomen. Het is een heel ander onderdeel van het festival, ik ben verantwoordelijk voor de VR-installaties, en zet bezoekers een headset op. Vorig jaar heb ik dit deel van het festival helemaal gemist, dus ik ben enthousiast om het nu te leren kennen en er deel van uit te maken.

“Mijn leukste IFFR-herinnering is toen ik een Q&A-sessie bijwoonde na een film een paar jaar geleden. Ik stak mijn hand op en vroeg om tips om in de filmindustrie te komen. Ik kreeg een soort peptalk van bekende filmmakers en ineens begon iedereen om me heen meer tips toe te voegen, het gesprek ging maar door. Het belangrijkste advies: wees actief, doe mee aan dit soort festivals, doe zoveel je kunt.

“Voor de rest van her festival kijk ik ernaar uit om films te zien. Je ziet films die je nergens anders kunt vinden. Vooral de korte. Dit festival is een van de redenen waarom ik me zo aangetrokken voelde tot Rotterdam.”

Is dit echt?

Allula (Lala) Karin is ambassadeur voor het IFFR en IBCoM-alumna.

“Ik heb een achtergrond in dans en podiumkunsten, door die ervaring ben ik denk ik ambassadeur geworden. Daarnaast heb ik een groeiende passie voor contentcreatie. En dat is wat ik als ambassadeur moet doen: het festival in de schijnwerpers zetten. We hebben veel creatieve vrijheid en flexibiliteit om de IFFR-evenementen te verslaan en content te maken op de manier die we zelf willen.

“Iets waarvan ik nog steeds niet kan geloven dat het gebeurt, is een interview dat ik vanmiddag mag doen met een regisseur – Riri Riza. Hij is een van de bekendste Indonesische regisseurs, waar ik vandaan kom, en ik ben via mijn ouders met zijn werk in aanraking gekomen. Of gisteren, toen ik Cate Blanchett recht voor me zag! Ik dacht: is dit echt?

“Ik word omringd door mensen die echt gepassioneerd zijn over wat ze doen en dat inspireert mij om harder te werken en me meer toe te leggen op mijn eigen werk. Zo is een van de leidinggevenden niet de grootste filmliefhebber, maar ze houdt enorm van haar werk in projectmanagement. En toch streven we allemaal naar dat ene specifieke doel, en daarom werkt het allemaal zo goed.”

Magisch

Panagiota (Lina) Roka is vrijwilliger bij IFFR en rondt haar master Media and Creative Industries af.

“Ik maak deze week als vrijwilliger deel uit van het infobalieteam. Je ziet de gezichten van iedereen die langskomt, je wijst ze de weg, beantwoordt vragen. Mijn favoriete onderdeel is gewoon met mensen praten, horen hoe ze de films ervaren en ze een fijne voorstelling wensen.

“Als student heb ik het gevoel dat ik in een universitaire bubbel zit. Het festival geeft me de kans om over iets anders te praten, om iets nieuws te zien. Hier kunnen mensen de tijd nemen om iets te bekijken en het diepgaand te bespreken. Het is dus niet alleen een kijkervaring, het gaat om het gemeenschapsaspect. Dit is waarom festivals zouden moeten bestaan en wat hun rol zou moeten zijn. Dit observeren heeft me veel hoop gegeven voor de cinema.

“Wat mij het meest inspireert aan IFFR is de kracht van het publiek. Wanneer mensen de zaal binnengaan, is iedereen publiek, zelfs de filmmakers. Het is inspirerend om te zien hoe wat er op het scherm gebeurt door iedereen anders wordt vertaald, door hun eigen lenzen, waarden en ervaringen. Daar zit iets magisch in, denk ik.”