Studenten leren met klimaatstress omgaan in meditatieworkshop

Zo’n veertig studenten deden afgelopen donderdag mee aan een verkennende workshop in het Q-gebouw over de emotionele impact van de klimaatcrisis. Gastdocent Alexander Premala Vollebregt leidde de workshop en liet zien hoe je angstgevoelens die voortkomen uit verschillende typen stress kunt verlichten.

“Er zit een gat in de ozonlaag!”, roept therapeut en workshopleider Alexander Premala Vollebregt, over het moment waarop hij zich realiseerde dat er een klimaatcrisis was. “Voor het eerst was er het besef dat iedereen op de wereld met elkaar verbonden is.”

Nu in 2023, nu de gevolgen van de crisis meer dan ooit merkbaar zijn, stelt organisator van de workshop Yogi Hendlin (universitair docent Filosofie): “De klimaatverandering is een zware emotionele last. Daarom is het absoluut noodzakelijk dat we onze emoties meteen aandacht geven.”

Van crisis tot kans

De workshop begint met een oefening in zelfreflectie, waarbij de studenten nadenken over hoe hun culturele opvoeding bepalend is geweest voor hun handelingen en keuzes. Vervolgens noteert Premala hun gevoelens op het whiteboard: boosheid, somberheid, verwarring. Dan laat hij iedereen opstaan en leidt hij een oefening om energie vrij te maken, waarbij de studenten hun aandacht richten op ademhalen en vrij bewegen. Daarbij laten ze de lichamelijke spanningen los die zich in hun lichaam hebben opgehoopt, mogelijk als resultaat van hun stress en burn-out als gevolg van de crisis.

Termen als ‘war on terror’ en ‘millenniumbug’ verschijnen op het whiteboard, wanneer de deelnemers de verschillende soorten humanitaire crises bespreken die de wereld sinds het eind van de jaren negentig heeft meegemaakt. Premala legt uit: “Vanaf het moment dat je wordt geboren, ben je je bewust van al deze gebeurtenissen.” Maar er zijn manieren om ermee om te gaan: “Je wordt ofwel aanjager van veranderingen ofwel slachtoffer van de omstandigheden.”

Papierproppen

Als laatste oefening schuiven de studenten hun emoties van zich af op een vel papier. Sommigen sluiten hun ogen als ze hun blaadje vouwen, verscheuren of verfrommelen, terwijl anderen alleen maar stil zijn en nadenken. Veel deelnemers schrijven nieuwe inzichten op die ze over zichzelf hebben opgedaan.

“Ik hoop dat we ons meer bewust kunnen gaan worden van onze emoties”, zegt Premala meteen na de workshop. “Zo kunnen we een betere wereld tot stand brengen zonder elkaar naar de keel te vliegen.”