Onrust in Mandeville sinds de komst van studieverenigingen: ‘Het is voor medewerkers ook de eerste keer dat er bier op de verdieping is’

Studenten en RSM-medewerkers delen sinds januari een verdieping. Medewerkers zien hun werkomgeving ‘veranderen in een studentenhuis’. De besturen doen juist hun best om overlast te voorkomen.

Stapels vuile vaat in de kantoorkeuken, luide gesprekken op de gangen en harde muziek. Een aantal RSM-medewerkers van de zesde verdieping van het Mandevillegebouw vinden dat hun werksfeer flink is veranderd sinds de komst van vier studieverenigingen.

“Ik kan me gewoon niet meer concentreren sinds de verenigingen hier zijn”, verzucht RSM-medewerker Govert Buijs. “Ik werkte altijd vier dagen op kantoor. Nu kom ik met moeite drie dagen. Ik krijg echt minder gedaan op een dag.” De data-analist werkt sinds 2012 voor RSM. Hij doet ‘werk met zijn hoofd’, en moet zich daarom goed kunnen concentreren. “Ik heb al bij de RSM aangegeven dat dit een verlies is van productiviteit. Maar ik kreeg geen gehoor.”

Vooral het geluid stoort Buijs. Bellen, heen en weer lopen, ‘met twintig man luid praten’. “Ik neem het de studenten ook niet kwalijk. Ze zijn jong en worden hier ook maar neergezet. Maar ik voel me tekortgedaan door de universiteit. Je komt hier werken en verwacht dat er een goede werkplek wordt gefaciliteerd. Dat biedt de universiteit nu niet.”

Verplichte verhuizing

Een jaar geleden sloot het G-gebouw de deuren, en daarmee verdwenen ook de kantoren van veel studieverenigingen. Waar in het G-gebouw geen personeel (op EM na) te bekennen was, zitten de besturen in Mandeville juist pal tussen de medewerkers.

Sindsdien is het drukker op de zesde verdieping. Zo vergaderen de dertien commissies van econometrievereniging Faector wekelijks in een van de kantoorruimtes, bellen de bestuursleden van FSR vaak op de gang wegens gebrek aan een eigen belruimte en kwamen bij faculteitsvereniging EFR zo’n honderd enthousiaste sollicitanten langs voor een commissieplek.

Net een studentenhuis

Een ander pijnpunt is de vaatwasser. De tientallen medewerkers en studenten delen samen één klein kantoorkeukentje. “Ik ruim die hier vaker uit dan thuis”, vertelt een vrouwelijke RSM-medewerker die liever niet bij naam genoemd wil worden. “Het is net alsof ik in een studentenhuis woon. Ik voel me ook weer een student.”

De gedeelde kantoorkeuken is beplakt met briefjes met teksten als ‘He jij daar! Zet zelf jouw vuile vaat in de vaatwasser’. Ze toont foto’s van een aanrecht waarop stapels met vuile vaat en oud eten staan. “Ik ontloop de keuken nu maar gewoon.”

Gesprekken

“Die vaatwasser kan ik wel begrijpen”, zegt EFR voorzitter Pepijn Boekhoff. “Ik ruim hem ook weleens uit als ik zie dat hij vol is.” Econometrievereniging Faector verzamelt haar vieze vaat in een krat in haar kantoor om een vol aanrecht in de kantoorkeuken te voorkomen. Ideaal is de nieuwe locatie voor de verenigingen niet, zegt Faector voorzitter Lotte Tuk . “Maar we zijn wel heel erg blij dat we hier terechtkunnen.”

“Facility werd helemaal gek van ons”, vertelt RSM-medewerker Coen Fierst van Wijnandsbergen. Medewerkers maakten massaal tickets aan met klachten over de studenten. Voor de zomer liepen de gemoederen bij een aantal medewerkers zo hoog op, dat er meermaals gesprekken met de toenmalige bestuursvoorzitters plaatsvonden. Daar werden afspraken gemaakt over de kantoorkeuken schoonhouden en praatvolumes op de gangen.

“Sinds de bestuurswissel deze zomer is de druk er af”, zegt Fierst van Wijnandsbergen, die namens de medewerkers bij de gesprekken aanwezig was. “Het gedrag uit het G-gebouw hebben ze losgelaten.”

Niet alle medewerkers zien de komst van de studenten als vervelend: “Ik vind het juist gezellig. Een beetje reuring en levendigheid op de gangen”, aldus een andere vrouwelijke medewerker. “Ik ben blij om meer tussen de studenten te zitten. Daarvoor werk je ook op een universiteit.”

Aanpassen

De bestuursleden van Faector begrijpen wel dat medewerkers klagen over de geluidsoverlast: “Ik zou ook chagrijnig worden als ik een negen-tot-vijfbaan heb en er ineens allemaal mensen op de gang bier drinken”, vertelt bestuurslid Femke van Peyma, verwijzend naar de situatie voor de zomer.

Daarom past het bestuur zich, waar kan, aan de nieuwe situatie aan. Zo heeft een geliefde verveningstraditie moeten wijken omwille van rust voor de RSM-medewerkers: “Zodra het nummer Evacuate The Dancefloor opkomt, springen we zo snel mogelijk op het bureau van een collega. De laatste moet een biertje adten. Maar dat doen we nu niet meer.”

Clubgevoel

De wekelijkse borrels met het bestuur en de commissies vinden nu plaats in de Smitse in plaats van op kantoor. De oplossing kost Faector extra geld: “We kunnen onze leden nu maar twee muntjes aanbieden, in plaats van onbeperkt drankjes en fris uit onze koelkast.” Ook het sociale aspect voelt anders: “Het is een stuk minder intiem. Het clubhuisgevoel is een beetje weg.”

Juist dat ‘clubhuisgevoel’ is voor de vereniging erg belangrijk, legt Tuk uit: “Econometrie is een hele zware studie. We vinden het belangrijk dat de studenten een plek hebben waar ze naartoe kunnen gaan om eventjes níét te studeren.”

Ook vereniging EFR vindt dat sociale aspect belangrijk. “Daarom hebben we een open door policy”, vertelt voorzitter Boekhoff. “Iedereen moet bij ons kunnen langskomen met een vraag.” EFR telt zo’n dertig commissies die nu af en toe vergaderen in een van de kantoorruimtes van de vereniging. Volgens Boekhoff rennen commissieleden soms enthousiast over de gang, wat voor overlast bij medewerkers kan zorgen. “We doen wat we kunnen door ze erop aan te spreken. Maar er is ook maar zoveel wat we kunnen doen.”

Verenigingen en kantoren botsen

Iets waar alle studenten en medewerkers het over eens zijn: de combinatie van verenigingen en kantoormedewerkers gaat niet. “Het is voor hen ook de eerste keer dat er bier op de verdieping is”, grapt Faector-bestuurslid Van Peyma.

Boekhoff benadrukt dat de deur altijd openstaat en hij graag met de medewerkers in gesprek gaat: “Ze hoeven maar tien stappen te zetten, en dan zijn ze hier.”