De collegevoorzitter hoopt dat wetenschappers energie krijgen van gebakken lucht

“Gehussel met organisatieonderdelen en een hoop managementspeak.” Chris Aalberts krijgt weinig energie van het plan om faculteiten te clusteren tot ‘academic powerhouses’.

De meest verontrustende mededeling staat onder het artikel: de Boston Consulting Group helpt het College van Bestuur om feiten en cijfers in kaart te brengen. Die zijn nodig voor de verkenningsfase van… tja, van wat eigenlijk? Ik vermoed dat het een forse reorganisatie is, maar in de Frequently Asked Questions over het ‘toekomstscenario’ van de EUR lees ik dat daar nou juist geen sprake van is. Er wordt slechts verkend hoe we sterker kunnen samenwerken.

Collegevoorzitter Annelien Bredenoord heeft daar allerlei ideeën over die best dwingend klinken. Dat is een beetje gek, want de verkenning is pas net gestart. Het gaat om de ontwikkeling van ‘academic powerhouses’. Die term komt niet geheel toevallig uit de consultancywereld, klinkt heel krachtig maar betekent tegelijk vrijwel niets. Lees de consultancy-taal zelf even terug: “We verkennen hoe we sterker kunnen samenwerken”, schrijft het CvB. “De mensen die hier werken zijn de beweging.”

We bewegen dus kennelijk richting powerhouses waarvan niemand weet wat dat zijn. Er komen er drie, maar dat is geen fusie van faculteiten. Er moeten tegelijk geen bestuurslagen bij komen. Even denken: er moet dus meer efficiëntie komen, maar er komt wel een samenwerkingsstructuur die ‘nadrukkelijk’ geen bureaucratie toevoegt, geen fusie is maar wel een clustering. Bent u daar nog?

We hebben een collegevoorzitter die hoopt dat wetenschappers hier energie van krijgen omdat ze kunnen denken: “Fijn, de thema’s waar ik aan werk sluiten eigenlijk heel mooi aan bij een impactdomein van de strategie of bij het powerhouse van mijn faculteit.” Ik word er zelf inderdaad altijd heel blij van als ik mijn werk kan koppelen aan datgene wat aan het brein van onze universiteitsbestuurders is ontsproten. Al helemaal als die gedachten in samenwerking met consultants tot stand zijn gekomen.

Als je meer over dit toekomstscenario leest, wordt het niet echt beter. De EUR moet een sterker profiel krijgen, herkenbaarder zijn en meer gezag uitstralen. Er is volgens Bredenoord momenteel sprake van ‘een zekere versnippering’. Het is momenteel niet zo makkelijk om uit te leggen hoe de EUR in elkaar zit, zegt de decaan van de RSM. Dat zo goed als niemand ooit die vraag stelt, is daarbij kennelijk irrelevant. Als het dan zo nodig moet: wordt de EUR straks met die powerhouses daadwerkelijk makkelijker uit te leggen?

We moeten keuzes maken voordat anderen dat voor ons doen, zegt Bredenoord, die vervolgens met een soort matrix op de proppen komt. Er zijn twee perspectieven die door de drie powerhouses heenlopen, zodat alles toch weer binnen de nieuwe organisatiestructuur past, er eigenlijk helemaal niet wordt gekozen en ook niets afgestoten, terwijl het CvB dit hele verhaal op poten zet omdat er binnen een paar jaar krimp gaat plaatsvinden en er daarom een scherper profiel nodig is.

Dat profiel komt er dus door gehussel met organisatieonderdelen en een hoop managementspeak. Dat is volgens Bredenoord ‘noodzakelijke vernieuwing’. Anders worden we een soort Nokia, waar men altijd dacht een frontrunner te zijn, maar inmiddels weet niemand meer dat dat merk ooit heeft bestaan. Of dit een logische vergelijking is laat ik even aan u. Wat u daarvan denkt is trouwens sowieso niet van belang, want u kunt er in deze fase niet over meepraten: de decanen zijn nog aan het vergaderen.

Gelukkig weten zij heel goed waar u en ik energie van krijgen.