Opening Eurekaweek: ‘Je bent nu een Rotterdammer’

In een broeierige Ahoyzaal is de Eurekaweek maandagochtend officieel geopend. 3200 – voornamelijk zenuwachtige – nieuwe studenten, het Rotterdamlied, sport- en gezelligheidsverenigingen en meerdere speeches waren de ingrediënten voor de start van de introductieweek.

Hoe dichter bij Ahoy, hoe meer studenten je onderweg ziet. Van half verdwaald en steeds stoppend om de route te checken tot een gids die langs zoeft op zijn fiets. Hij had er al even geleden moeten zijn om ‘zijn’ eerstejaars te verwelkomen aan de biertafel. Vanuit de metro komen steeds kleine stoetjes studenten. Voor de ingang geen kleine rijen, wel twee Red Bull-wagens waar blikjes energiedrank worden uitgedeeld, die aardig wat studenten dankbaar aannemen.

Een uur voor aanvang zit de zaal al goed vol. Een quiz over Rotterdam met als prijs een gratis Swapfiets houdt de studenten bezig. Aan veel tafels wordt druk gepraat en breekt het ijs langzaam.

Belangrijker dan K3

Om stipt 11 uur begint het programma. Presentatoren Lucia Tarro en Lars Jennissen sommen eerst op wat studenten deze week nog kunnen verwachten. Lucia vat het samen: “Met andere woorden: het wordt gezellig.” Lars deelt welke grote artiesten allemaal in Ahoy gestaan hebben. Bijvoorbeeld Queen, Snoop Dogg en K3 – die heeft hij afgelopen april nog gezien, vertelt hij erbij. “Maar de belangrijkste mensen die hier ooit waren, zijn hier nu.”

De 3200 eerstejaars, de gidsen, studenten van verenigingen, en ouders van het organiserende Eurekaweekmanagement luisteren het volgende uur naar verschillende sprekers. Wethouder Jeroen Postma vertelt de studenten dat ze onderdeel zijn van de stad: “Je bent nu een Rotterdammer. Jij bent nu onderdeel van deze stad.” Hij nodigt ze uit om wat terug te doen voor Rotterdam. “Let bijvoorbeeld op je buren, wordt vrijwilliger bij een buurthuis, wordt lid van een van de vele clubs die de stad rijk is, of draag nog op een andere manier bij.”

Bij enkele andere speeches is aandacht voor welzijn. “Hulp vragen is geen zwakte”, zegt rector magnificus Jantine Schuit. Ze vertelt dat ze in haar studentenjaren lid was van een atletiekclub. Daar maakte ze niet alleen vrienden voor het leven, de plek was goed voor haar lichaam en geest. “Het was ook een plek om gevoelens en angsten te delen”, vertelt ze. Die ervaringen hebben haar gevormd. Je studentenjaren kunnen overweldigend zijn, weet dat je hulp of ondersteuningen kan krijgen op de universiteit, besluit ze.

Zin in de cantus

Tussendoor worden studenten in het publiek aangesproken. Die aankondiging laat een golf van onrust door de zaal gaan. “Oh my god, kan je alsjeblieft iemand anders iets vragen”, zegt een Duitse student zenuwachtig na de eerste vraag. Chandler, Marita en Iris blijken alle drie van dezelfde sport te houden: basketbal. Francis kiest toch voor iets anders: hockey. Verderop in de ruimte wordt hard gejuicht door haar antwoord.

Studenten kunnen via hun telefoon ook antwoorden insturen. Zo leert de zaal dat de absolute meerderheid een ‘nachtuil’ is en zeker geen ochtendmens. Dat de meeste studenten vanmorgen een reistijd hadden van dertig tot zestig minuten. Gids Tim krijgt de microfoon om te vertellen waar hij het meest naar uitkijkt: “De cantus, want dat wordt heel leuk”, antwoordt hij direct. “Vanwege de goede muziek en vibes”, reageert de interviewer nog. “En wat alcohol”, reageert Tim. Zijn medegids Noah is het volledig met hem eens. In de woordwolk op de grote schermen verschijnt in het midden het meest gedeelde woord: bier.