Bussemaker dreigt collegegeld tweede studies te beperken

Als universiteiten en hogescholen niet kunnen uitleggen waarom ze zulke hoge tarieven in rekening brengen voor ‘tweede studies’, komt er misschien een maximumtarief.

Daarmee dreigt minister Jet Bussemaker (Onderwijs, PvdA) in antwoorden op Kamervragen van de PvdA. Ze vindt dat universiteiten en hogescholen hun tarieven goed moeten onderbouwen en de berekening met studenten moeten delen.

Duizenden euro’s hoger

Voor de eerste bachelor- en masteropleiding betalen studenten het normale, wettelijke collegegeld van 1.906 euro per jaar. Zodra ze een diploma op zak hebben en aan een tweede bachelor- of tweede masterstudie willen beginnen, betalen ze het instellingstarief. Dat is vaak duizenden euro’s hoger en verschilt per universiteit. Gemiddeld kost een tweede bachelor ongeveer 7.500 euro per jaar en een tweede master 11.500 euro per jaar. Aan de EUR betaal je voor een tweede master tussen de 11.000 en 20.700 euro.

Er zijn instellingen die geen hoger tarief vragen. Bovendien is er in de wet een uitzondering gemaakt voor zorg- en onderwijsopleidingen. Wie nog geen opleiding in die vakgebieden heeft, mag zich tegen het lage tarief laten omscholen.

Maximum

Bussemaker laat uitzoeken of de hoogte en motivering van het collegegeld “voldoende gewaarborgd zijn”, schrijft ze. Als de onderbouwing van de tarieven moeilijk te achterhalen valt, zal ze universiteitenvereniging VSNU en de Vereniging Hogescholen daarop aanspreken. De minister zou transparantie verplicht kunnen stellen, maar ze heeft ook een zwaarder middel achter de hand. “Als de informatie bij de instellingen tekort blijft schieten is een uiterste maatregel om uiteindelijk het instellingscollegegeld te maximeren.”

Rechtszaak

De Kamervragen werden gesteld naar aanleiding van een rechtszaak tegen universiteiten. Studenten en aspirant-studenten, verenigd in de Stichting Collectieve Actie Universiteiten, eisen inzicht in de berekening van het tarief. Universiteiten zouden slechts een kostendekkend collegegeld mogen vragen, menen de studenten, en niets meer dan dat. Universiteiten weigeren die inzage en willen zelf de prijs blijven bepalen. HOP/EvR