Polonaise in de Laurenskerk

Polonaise in de Laurenskerk

De Cantus is een mee-zingfestijn van een heel ander kaliber dan Night of the Songs. Hoewel er bij allebei wordt meegezongen, wordt de cantus geleid door het cantoraat dat de regels van de avond bepaalt. Zo mag er alleen gedronken worden na het drinklied en niet tijdens het zingen. Verder is de muziek overwegend Nederlandstalig.

Dit jaar is de Cantus in de Laurenskerk, wat voor een prachtige akoestiek zorgt. De kerk zit tjokvol met enthousiaste studenten. De avond wordt traditioneel geopend met het Nederlands volkslied.  Tijdens het tweede lied, ‘Country Roads’, gaat de zaal meteen helemaal los. De handjes gaan in de lucht en er wordt uit volle borst meegezongen. Deze energie blijft de hele avond hoog en het zakt geen moment in.

Polonaises

Niet alleen Country Roads is een favoriet, tijdens nummers als ‘Jan Klaassen’  en ‘’t Dondert en ‘t bliksemt’ ontstaan er megapolonaises die de hele kerk vullen en rondgaan. En bij ‘Het Rotterdamlied’ lopen de emoties hoog op. De strijd tussen de mannen en de vrouwen om het meeste volume brengt de strijdlust naar boven bij de studenten. Helaas wordt deze overduidelijk door de mannen gewonnen, die als beloning mogen drinken.

Drinkniveau

Hoewel dit alles aan de sfeer bijdraagt, zijn het vooral mijn tafelgenoten die de avond af maken. Bas Blankenstijn en Brenno Baars, beiden aankomende rechtenstudenten zingen niet alleen uit volle borst mee, ze houden ook het drinkniveau makkelijk bij. Toch waren ze bijna niet gekomen. “Ik dacht dat het een laf feestje zou zijn, dus we wilden maximaal 10 minuutjes langsgaan, maar het is echt super tof”, glundert Bas. Brenno heeft er niet zoveel woorden voor nodig: “Geniaal!”.

Kortom, een avond vol spektakel en vooral veel gezelligheid. Het openingsfeest was leuk, maar dit was misschien nog wel leuker. Nu aan het eindfeest de lastige taak de Eurekaweek nog spectaculairder af te sluiten. JvdV