Ik hou van hobby’s: voor Florian is piano spelen existentieel

Wat doen studenten zodra ze hun studieboeken dichtslaan, of medewerkers nadat ze hun kantoor hebben verlaten? Een leven zonder piano kan masterstudent Florian Gronauer zich niet voorstellen. Het instrument brengt hem plezier, vriendschap en een gevoel van verbondenheid.

Ingesloten inhoud van YouTube overslaan

U kunt deze ingesloten inhoud bekijken nadat u akkoord bent gegaan met cookies van YouTube.

Ik ben het eens Bekijk op YouTube

Ingesloten inhoud van YouTube overgeslagen.

“De piano heeft me door een aantal heel moeilijke tijden heen geholpen”, zegt Florian, terwijl hij achter de piano op de begane grond van het Mandevillegebouw zit. “Tijdens mijn bachelor voelde ik me soms behoorlijk alleen. Door me aan te sluiten bij een gemeenschap van muzikanten in Rotterdam kon ik daaraan ontsnappen.”

Florian behaalde zijn bachelor in München en deed een uitwisseling in Rotterdam. Hij werd verliefd op de stad en wist dat hij terug wilde komen om zijn master te doen. “Via de muziek heb ik hier zoveel vrienden ontmoet.”

Muziek is er bij Florian met de paplepel ingegoten. Zijn ouders zetten zijn muzikale carrière in gang toen hij twee jaar oud was en ze hem op ritmisch klappen deden. Op zijn achtste begon Florian met de piano. Hij houdt van het scherpe geluid van de aanslag van de toetsen: “Het brengt me terug naar de jaren zeventig of tachtig, toen je die klassieke pianoriffs dwars door de mix van stevige nummers heen hoorde klinken, zoals I’m Still Standing van Elton John of My Life van Billie Joel.”

Hoe belangrijk is de piano voor Florian? “Existentieel!”