Student op de kieslijst: Kim wil een toegankelijke en begrijpelijke gemeente

“Vaak is het te moeilijk om hulp te vragen, zelfs als je precies weet waar je moet zijn”, zegt Kim Chieuw, kandidaat bij D66 en wijkraadslid op Katendrecht en Kop van Zuid. Ze is een van de studenten die in Rotterdam verkiesbaar is bij de gemeenteraadsverkiezingen.

Wat zou je over vier jaar bereikt willen hebben in de gemeenteraad?

“De nachtmetro. We willen een bruisende stad, het nachtleven hoort daar volwaardig onderdeel van te zijn. Niet alleen voor de stappers is de nachtmetro belangrijk, ook voor horecapersoneel. Uitgaan is meer dan alleen leuk. Het is een expressie van wie je bent, het is belangrijk voor een groepsgevoel. Dat draagt allemaal bij aan een sociaal leven.”

Je volgt de academische pabo, hoe past dat bij deze politieke stap?

“Ik was als kind al gefascineerd door de politiek, door de debatten die je zag op tv. Daarnaast geloof ik dat als je zeurt over zaken zonder iets te willen doen, je gewoon aan het zeiken bent. Kom dan in actie.

“Tijdens mijn stages als docent zag ik hoe groot de verschillen in deze stad zijn, hoe goed sommige mensen het hebben ten opzichte van anderen. En die verschillen zie je terug in de schoolresultaten van kinderen. Een kwart van de Rotterdammers is functioneel analfabeet, Rotterdam is stad met veel armoede. Dat zijn niet de mensen die met hun kinderen naar musea gaan, of regelmatig op vakantie gaan. En juist dat soort zaken helpen kinderen om te leren, daar leren ze van en kennis hang je op aan kennis, dat leerde ik tijdens mijn studie. Daar leerde ik ook over grootstedelijke problemen. Meer en meer ging ik inzien hoe ontoegankelijk procedures en regelingen van de gemeente zijn. Ik wil mezelf inzetten voor een toegankelijke en begrijpelijke stad. Om zo iedereen mee te krijgen en een kans te geven.”

Wat neem je mee uit je tijd in de wijkraad?

“Dat je door goede gesprekken met bewoners en de gemeente echt tot oplossingen kan komen, al lijkt dat bij aanvang soms niet te doen. Ik was bijvoorbeeld betrokken bij het zwemmen in de Rijnhaven. Dat was superpopulair, maar omwonenden hadden ook overlast. Er is meer toezicht gekomen, handhaving sprak overlastgevende jongeren direct aan en er kwamen meer fietsenrekken op de kade en meer trappen om het water uit te komen. Het gaat vaak om zulke details die het verschil maken.”

Wat maakte jou, kijkend naar de Rotterdamse politiek, de afgelopen tijd boos?

“Heb je de verkiezingsborden van Leefbaar Rotterdam gezien met ‘Rotterdammers eerst’? Zo werkt deze stad niet. Iedereen die naar de stad komt, verdient een plek. Dus ook studenten. Overigens ben ik het ook niet eens met links dat vol wil inzetten op sociale huurwoningen – we moeten het middensegment niet vergeten. Als je bent afgestudeerd van de universiteit verdien je al snel te veel voor een sociale huurwoning. Plus met voldoende doorstroommogelijkheden komen er meer sociale huurwoningen vrij.”

Wat is jouw toekomstdroom voor Rotterdam?

“Ik weet dat het niet kan, maar als ik dan toch mag dromen: dat geen enkele Rotterdammer nog een schuld heeft. Tijdens het flyeren zie ik nu zoveel propvolle brievenbussen met aanmaningen. Ik denk dan: als het zo overweldigend veel is, zou ik het zonder goede hulp ook niet durven openen. Vaak is het te moeilijk om hulp te vragen, zelfs al weet je precies waar je moet zijn.

“Dat weet ik uit eigen ervaring. Ik heb in een gewelddadige relatie gezeten. Ik was niet van hem afhankelijk, woonde niet met hem samen, had geen kind met hem, en toch durfde ik niet weg. Pas toen een docent van de uni mij aanspraak dat ik vaker afwezig was en minder opdrachten inleverde, bouwde ik het vertrouwen op om dit te delen. Zij heeft mij toen geholpen. Daardoor weet ik hoe belangrijk het is om actief hulp aan te bieden.”