‘Verplichte inburgering schiet doel voorbij’

In de jaren ’90 stond hij aan de wieg van de verplichte inburgering. Nu, twintig jaar later, geeft

hoogleraar migratie- en integratiestudies Han Entzinger toe dat de goede bedoelingen van toen inmiddels hun doel voorbijgeschoten zijn.

Mede als gevolg van het vrij personenverkeer binnen de EU is het aantal migranten in Europa de afgelopen halve eeuw verdrievoudigd. “De ‘systeemgrenzen’ die je als nieuwkomer tegenwoordig moet passeren voordat je volwaardig kan participeren in de samenleving zijn veel belangrijker geworden”, zo stelt Entzinger in zijn afscheidsrede ‘Boundaries’ op 27 september j.l. Een snelle inburgering van de kandidaat-migrant is daarbij volgens hem onmisbaar.

Symbolisch karakter

De verplichte inburgering die ooit in de jaren ’90 is bedacht, past hier volgens Entzinger niet meer helemaal in thuis. “Ooit was inburgering bedoeld om de integratie te faciliteren, nu lijkt het meer een instrument om de immigratie af te remmen en om assimilatie af te dwingen”, merkt hij op. “Beleidsmaatregelen op integratiegebied krijgen steeds meer een symbolisch karakter. De kloof tussen onderzoek en beleid is navenant gegroeid.”

Te gedetailleerd

We kunnen allochtonen niet eeuwig als allochtonen blijven zien, zo betoogt Entzinger.  “Grenzen tussen groepen verschuiven, vervagen en verdwijnen zelfs. Veel vragen van de inburgeringstoets zijn volgens Entzinger te gedetailleerd en te normatief. Van inburgeraars wordt parate kennis vereist die de meeste Nederlanders niet eens hebben.”

Entzinger blijft betrokken

Prof.dr. Han Entzinger is sinds 2001 verbonden aan de opleiding Sociologie van de EUR als hoogleraar Migratie- en integratiestudies. Daarvoor was hij hoogleraar in Utrecht en werkzaam bij de  Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid, waar hij een belangrijke bijdrage leverde aan het baanbrekende advies Allochtonenbeleid uit 1989. Na zijn afscheid blijft Entzinger betrokken bij diverse internationale onderzoeksprojecten op het gebied van migratie en integratie van de Faculteit der Sociale Wetenschappen. Entzinger ontving bij zijn afscheidsrede de Wolfert van Borselenpenning en de Eeuwfeestpenning. SvdM