Bloemenkransen en barbecue bij studentenmidzomerfeest Kralingse Plas

Of het nu was om een traditie levend te houden of vanwege de heimwee, tientallen studenten verzamelden zich op een warme zondag bij de Kralingse Plas voor het grootste evenement van de Nordic Student Association, het midzomerfeest.

Zittend op dekentjes winden studentes zorgvuldig kleurrijke bloemen om metalen draadjes. Blij met hun nieuwe looks nemen sommigen selfies met de bloemenkransen in hun haar. Even verderop liggen de hamburgers al op het rooster van de barbecue. Luide popmuziek klinkt uit een luidspreker, terwijl een paar studenten zich vermaken met een potje beerpong.

‘Iedereen is welkom’

Het Midzomerfeest, of Midsommar in het Zweeds, wordt niet in elk land hetzelfde gevierd. In Zweden is het een nationale feestdag waarop de hele dag aan de viering wordt besteed. “Je gaat de straat op, iedereen is netjes gekleed, mensen feesten en eten met hun familie. Dat is het doel van de hele dag”, vertelt Timio Lemmerlijn Gummesson, de voorzitter van de Nordic Student Association. Begonnen als een religieuze traditie, inmiddels kan iedereen meedrinken, meedansen en meeëten. Families verzamelen zich rond een grote paal, de meiboom, en zingen samen volksliedjes, telkens gevolgd door een klein glaasje schnapps.

Bij de Noordse vereniging is ook iedereen welkom en dus zijn er studenten uit alle Scandinavische landen en ook anderen die simpelweg nieuwsgierig zijn naar deze cultuur. Als Engelstalige vereniging staat de Nordic Student Association open voor iedereen. Bij deze vierde editie is het evenement uitgegroeid tot een traditie op zich, een manier om het einde van het academische jaar in midzomerstijl te markeren voordat iedereen naar huis terugkeert. “Zelfs als je niet in Zweden bent, voelt dit als thuis”, zegt Timio.

Een andere viering

In Denemarken ziet de viering er heel anders uit dan in Zweden. Er is geen meiboom en geen bloemenkransen. In plaats daarvan verzamelt de hele buurt zich ’s avonds rond een groot vreugdevuur op Sankthansaften (Sint-Jansavond). Volgens Emilia Bech, bachelorstudent Psychologie, wordt er een ‘heks’ (meestal een paal) verbrand in het vuur, waarna de heks ‘naar Duitsland vlucht’. “Als kind kreeg je een klein fakkeltje om in het vreugdevuur te gooien. Je voelde je zo volwassen”, herinnert ze zich.

Noorwegen heeft een versie van het midzomerfeest dat vergelijkbaar is met die van de Denen, ook Sankthansaften genaamd. Trym Braathen, een bachelorstudent in IBEB en Filosofie, vindt de Zweedse manier zelfs maar ‘vreemd’. “Ik heb gehoord dat ze witte kleding dragen en rond een gigantische paal dansen die vruchtbaarheid zou moeten symboliseren”, voegt hij eraan toe.

Noren houden een avond met een vreugdevuur wanneer de dagen na midzomer weer korter worden. “Iedereen komt naar buiten, kijkt naar het vreugdevuur en luistert naar Noorse muziek”, zegt Trym.

Bloemenkransen maken

Ondertussen bij de Kralingse Plas zijn de bloemenkransen de blikvanger van de middag. Volgens de studenten kosten ze ongeveer tien tot veertig minuten om te maken. Valentina Elm, marketingmanager van de vereniging, ziet de kransen als een verbinding met de geest van de dag, de natuur, groei en het begin van de zomer. “Iedereen kan een bloemenkrans maken “, zegt ze. “Ze mogen zelf weten of ze er een voor zichzelf of voor anderen willen maken.”

Thea Norgren, een eerstejaars MISOC-student, maakt vandaag voor het eerst haar eigen bloemenkrans. Thuis in Zweden, legt ze uit, waren het meestal moeders die de kransen voor de kleinere kinderen maakten. “Ik ben er trots op”, zegt ze. “Hij is echt mooi geworden.”

Voor Amelie Egger, evenementenmanager van de vereniging, dienen de kransen een ander doel. “Toen iedereen ze op had, waren we echt één groep”, zegt ze. “Het was makkelijk te zien wie er bij ons hoorde.”

Niet iedereen die vandaag kransen maakt, is opgegroeid met de traditie. Emilia maakte haar eerste krans twee jaar geleden op ditzelfde evenement. Toen was ze met vrienden bijna een uur bezig met het kiezen van de juiste bloemen. “Misschien zouden we deze traditie in Denemarken moeten overnemen”, voegt ze eraan toe. Imogen Desmedt, die als niet-Noordse kwam om haar vrienden te steunen, was een van de eersten die haar krans af had. “Iedereen vroeg me hoe ik dit deed”, lacht ze. “Ik bleef gewoon wikkelen.”

Dichter bij huis

Voor veel studenten betekent het midzomerfeest in Rotterdam vooral contact leggen met medestudenten uit Scandinavische landen. “Voor jonge mensen is het feest vooral een excuus om te drinken en plezier te maken”, geeft Thea toe. “Maar het is ook een echte familietraditie. Het doet denken aan mijn jeugd.” Haar favoriete herinnering is dat ze met dit feets als kind naar het huis van haar grootmoeder buiten de stad ging.

Emilia komt elk jaar naar dit evenement, omdat ze het nooit redt om voor de daadwerkelijke feestdatum in juni thuis te zijn. Toen ze opgroeide, betekende het midzomerfeest dat de hele buurt zich verzamelde bij het huis van haar grootmoeder. “Ik heb nooit op tijd kunnen terugkeren naar huis om het te vieren”, zegt ze. “Dus het is altijd een beetje fijn om weer contact te maken.” Voor haar is het absoluut de moeite waard. “Je moet gewoon komen, je ontspannen en een gesprek voeren met mensen met wie je het leuk vindt.”