Student op de kieslijst: Lili wil huisjesmelkers, armoede en de gevestigde orde aanpakken

“Ik name and shame de mensen die liegen over hun beleid en de partijen die aan de macht zijn. Als die de problemen hadden willen aanpakken, hadden ze het al kunnen doen”, zegt Lili Laki, kandidaat bij de SP. Ze is een van de studenten die in Rotterdam verkiesbaar is bij de gemeenteraadsverkiezingen.

Wat zou je over vier jaar bereikt willen hebben in de gemeenteraad?

“Alle huisjesmelkers oftewel zakkenvullers zou ik willen aanpakken. Die komen er onder het liberale VVD-beleid te makkelijk weg met of het uitknijpen van huurders en het leeg laten staan van panden, zeker met steun van D66, DENK en Leefbaar. Neo-liberalen hebben baat bij leegstand. Er staan niet alleen veel woningen, maar ook bedrijfspanden leeg. Boven de Lijnbaan bijvoorbeeld. Zo maak je het voor concurrentie moeilijker een plek te vinden en gaan prijzen omhoog. Ik ben voor een bruisend bedrijfsleven én tegen leegstand.”

Onder de kop ‘Lili Laki van de SP maakt raadsleden KAPOT’ heb je op Instagram ruim 130.000 views. Daarin ben je fel en speel je ook op de man. Wat maakt dat je deze felle toon kiest?

“Er is genoeg om boos en fel over te zijn. Zoveel dat ik denk dat mensen die toon missen in de hele linkse politiek en ook zeker bij de SP. Jimmy Dijk van de landelijke SP is ook lekker fel. En ja, ik name and shame de mensen die liegen over hun beleid en de partijen die aan de macht zijn. Als die de problemen hadden willen aanpakken, hadden ze het al kunnen doen.

“Mensen waarderen het dat ik een pittige tante ben, mijn DM’s zitten vol met berichtjes. Soms vergelijken mensen me met Renske Leijten, zij zat jarenlang in de Tweede Kamer voor de SP, en ik vind dat echt een ziek goed compliment. Ik ben altijd zo geweest. Op de basisschool kreeg ik al te horen dat ik wel wat rustiger kon doen. Nou, mij niet bellen hoor. Het geeft mij veel om zo mezelf te kunnen zijn. Voor debatten luister ik graag naar Limp Bizkit en Rage Against the Machine, om mezelf op te peppen. Om rustig te worden, luister ik naar de Red Hot Chili Peppers.

“De complimenten motiveren mij heel erg. Laat mij maar boos zijn voor mensen die er geen energie voor hebben. Ik zie ook wel comments als: ‘Ik ben links, maar deze toon vind ik echt te arrogant.’ De SP is een oppositiepartij, links krijgt vaak het verwijt niet fel genoeg te zijn en heeft moeite om te winnen bij verkiezingen. Als je het niet eens bent met de andere partijen en je kan niet regeren, dan moet je je idealen niet loslaten. Dan is het tijd voor harde oppositie, niet voor een billenlikloopbaan.”

Wat zou het voor jou betekenen als je geschiedenis schrijft door als jongste vrouw ooit in de Rotterdamse raad te komen?

“Dat zou crazy zijn. Om al zo jong in een rijtje van iconische Rotterdamse vrouwen te mogen staan, dat is een droom. Mijn ouders zijn dertig jaar geleden gevlucht uit Servië en Hongarije en dan zou ik, als iemand die in armoede is opgegroeid, twintig jaar later al geschiedenis schrijven. Ik probeer er niet te veel hoop op te vestigen, want ik zal voorkeursstemmen nodig hebben om in de raad te komen. Maar het kan wel.”

Wat maakte jou, kijkend naar de Rotterdamse politiek, de afgelopen tijd boos?

“Vooral het liegen van politici. Misschien ben ik jong, zit ik nog niet vast in die politieke bubbel en weet ik dus nog niet hoe je moet liegen. Maar als ik filmpjes zie van bijvoorbeeld Leefbaar Rotterdam tegen de leegstand, dan denk ik: waarom stem je dan tegen al onze voorstellen om die leegstand aan te pakken? De SP heeft op 13 november nog een motie ingediend om leegstandsbelasting in te voeren voor woningen die langer dan twee jaar leegstaan. Leefbaar heeft tegen die motie gestemd. Dan denk ik: hoe durf je mensen voor de gek te houden door te zeggen dat je het wil aanpakken. Je had de kans en deed het niet.”

Wat is jouw toekomstdroom voor Rotterdam?

“In die droom krijgt de SP vijf zetels en zitten we in een hele linkse coalitie. Er is geen leegstand meer en het bedrijfsleven is circulair. De stad is veel groener. Geen enkel kind groeit nog op in armoede, want het geld gaat naar armoedebestrijding en niet naar zaken als defensie en bommen. Rotterdam is een stad waar mensen heen komen en willen blijven, niemand wordt de stad uitgejaagd.”