Universiteit roept op om rokers aan te spreken, beveiligers sturen rokers niet weg

De universiteit wil het totale rookverbod op campus Woudestein strenger handhaven en roept studenten en medewerkers op om rokers aan te spreken. Maar uit een rondje over de campus blijkt dat beveiligers meestal niet zeggen dat rokers de campus moeten verlaten voor een trekje.

Op het Plaza kletst student Julie met een sigaret in hand met medestudenten. De criminologiestudent rookt regelmatig op de campus. “Als ik pauze neem of even naar de Spar loop, steek ik vaak een sigaret op.” Ze wordt daar soms op aangesproken. “Meestal door een beveiliger. Dan zeggen ze dat ik een ander plekje moet zoeken.” Dat betekent volgens Julie niet dat ze de campus moet verlaten. “Meer een wat verstopte plek, waar minder mensen last van hebben. Tussen het Food Plaza en het Polakgebouw, bijvoorbeeld.”

Ze vindt het logisch dat ze wordt aangesproken. “Ik mag hier niet roken, dus dan maak ik mijn sigaret uit en loop ik door. Maar echt veel invloed heeft het niet, want ik zie andere mensen ook overal roken hier op de campus.” Stoppen met roken zit er voorlopig niet in. “Wat dat betreft ben ik echt een student, ik zit ook bij een vereniging en daar rookt bijna iedereen. Stoppen lijkt me best lastig.”

Officieel mag je alleen roken buiten de blauwe lijn die de campus omringt. Na twee rondes over de campus op verschillende tijdstippen is daar niemand te zien die zich daaraan houdt. Dat bevestigt ook een economiestudent die bij de vijver staat te roken. “Ik denk niet dat mensen dat echt doen. De beveiliging is meestal coulant en vindt het prima als we een paar stappen verderop gaan staan.”

Rokers aanspreken doet niet iedereen

Bij Erasmus Sport, op het plein bij de Spar en bij de ingang van het Mandevillegebouw is het rustig. De peuken die normaal gesproken voor het Mandevillegebouw liggen, lijken net opgeruimd te zijn. “Waarschijnlijk zitten de rokers nog in college”, grapt economiestudent Jane die voor de Spar met haar moeder belt. “Ik vind het juist fijn dat er nu even geen rokers zijn. Anders ruiken mijn kleren en haar naar rook, dat vind ik vies.” Toch zou ze rokers niet snel aanspreken. “Ik wil niet betweterig overkomen.” Ook geneeskundestudent Teun zou dat niet zo snel doen. “Ik vind het prima dat mensen hier roken. Zolang anderen er geen last van hebben, moeten ze het zelf weten.”

IT’er Edwin loopt met een collega richting de Plaza. “Waarom zou ik rokers moeten aanspreken?”, vraagt hij retorisch. “Als de beveiliger ze al niet weg krijgt, waarom zou ik het dan nog willen proberen?”

“Ik spreek ze wel aan hoor”, zegt een student Rechtsgeleerdheid. “Ik heb astma en ik vind rokers echt heel vervelend.” Ze staat met twee vriendinnen bij het Sandersgebouw. “Als je dit gebouw uitloopt, komt er vaak meteen een walm van rook op je af. Soms blazen mensen zelfs rook in je gezicht.” Dan kijkt ze hen boos aan en spreekt ze erop aan, vertelt ze. Maar veel effect heeft dat niet. “Ze lijken zich er niets van aan te trekken.”

Vapen is makkelijker

Voor het Langeveldgebouw staan twee studenten te praten: de een met een sigaret, de ander met een vape. “Ik vind vapen fijn omdat het niet stinkt en makkelijk is”, vertelt de student terwijl ze haar vape inhaleert. “Met een sigaret moet je altijd een aansteker bij je hebben.” Ze weten van het rookverbod maar ze zijn nog nooit aangesproken tijdens het roken. “Ik ben net begonnen met roken”, zegt de andere student. Ze steekt een nieuwe sigaret op en stopt de aansteker in haar jaszak. “En ik neem eigenlijk weinig rookpauzes op de campus.”

Bij de fietsenstalling naast het Langeveldgebouw hangt een groep studenten van de International Bachelor of Economics and Business Economics (IBEB). Eén studente staat te vapen. De kleur van haar vape matcht toevallig met haar paars gelakte acrylnagels. Haar vrienden lachen als ze de woorden ‘social smoker’ uit haar mond horen komen. “Nee hoor”, zegt een van de jongens. “Elke pauze staat ze te roken.” De studente zelf vertelt dat ze pas net begonnen is. “Dat komt ook door mijn studiegenoten. Iedereen bij IBEB rookt”, zegt ze lachend. Ook zij is regelmatig aangesproken door de beveiliging. “Meestal als ik vlak bij de ingang van een gebouw rook. Als je wat verder weg staat, is het vaak oké.”

Wat vinden haar vrienden van haar rookgedrag? “Ik vind dat rokers verbannen moeten worden uit onze maatschappij. Ze moeten gescheiden worden van normale mensen. Ik wil eigenlijk niet bevriend zijn met rokers”, zegt een student lachend tegen zijn vriendin. “Maar voor jou maak ik een uitzondering.” Ze reageert: “Maar na deze vape stop ik er echt mee, beloofd!”

Populaire rookplekken

Bij de ingang van het Theilgebouw staan vier rokers die niet willen meewerken aan een interview. Wel geven ze toe dat dit hun favoriete rookplek is. “Je hebt uitzicht over het plein en het water. Vooral in de zomer is het hier gezellig.”

Rondom de universiteitsbibliotheek blijkt de drukste rookspot op de campus. Niet alleen studenten, maar ook scholieren uit de buurt steken hier een sigaret op. “Mijn ouders weten niet dat ik vape”, zegt een middelbare scholier bij de vijver. Ze weet niet dat er een rookverbod geldt op de campus.

Een mbo-student International Business komt aanlopen: “Heb je misschien een aansteker?” Die is er niet, maar vragen zijn er wel. En die wil ze prima beantwoorden. De 19-jarige studeert regelmatig in de bieb en last rookpauzes in rondom de ingang. Ze werd een paar keer aangesproken door een beveiliger. “Dan moest ik verderop gaan staan.” Ze wijst naar het tennisveld achter de bieb. “Dat doe ik dan.”

Dat is herkenbaar voor een bibliotheekmedewerker die haar naam liever niet deelt. “Ik zie regelmatig dat de beveiliger rokers vraagt om wat verder van de vijver te gaan staan. Meestal lopen ze dan richting het tennisveld.” Ook zij spreekt rokers soms aan. “Vooral mensen die bij de ingang roken. De rook trekt de bieb in en dat is vervelend voor bezoekers.”

‘Iedereen blijft toch roken’

Onder de loopbrug tussen de bieb en het Theilgebouw rookt Baturalp samen met een studiegenoot. “Dit is mijn vaste plek. Als ik pauze neem tijdens het studeren in de bieb, kom ik hierheen en steek ik twee sigaretten op”, vertelt de psychologiestudent. De twee weten van het rookverbod, maar zien weinig effect. “Iedereen blijft toch roken, zelfs docenten”, zegt zijn studiegenoot. Baturalp knikt. “Als ik word aangesproken, dan doe ik mijn sigaret uit of loop ik ergens anders heen.”

Bij een hokje bij de ingang van de bieb staan drie studenten dicht bij elkaar te roken. Ze willen hun naam en studie niet noemen. “Rokers aanspreken heeft eigenlijk geen zin”, vertelt een van ze. “Ik word vaker aangesproken door beveiligers of medewerkers. Ze vinden het niet fijn dat ik hier rook. Aan de ene kant ga ik daarin mee, maar aan de andere kant weet ik niet goed waar ik anders moet staan.” Verderop lopen is volgens haar geen optie. “Je wil gewoon snel een sigaret roken en weer naar binnen. Daarom staan we hier bij de ingang, dat is voor ons gewoon het snelst.”