Jamal op zoek naar studenten van ver: ‘In Nieuw-Zeeland rijden de bussen voor geen meter’

Tijdens de Eurekaweek gaat Jamal op zoek naar studenten met een verrassend verhaal. Wie komt er van ver, wie is het brakst tijdens het sporten en wie heeft er al vrienden gemaakt? Op de openingsdag vond Jamal een student vanaf de andere kant van de wereld.

De nieuwkomers ontmoeten elkaar op de eerste dag van de Eurekaweek tijdens de Campusdag. Het opsporen van de eerstejaarsstudent die de meeste kilometers heeft gereisd om naar de Erasmus Universiteit te komen begint bij de kraam van Erasmus Magazine. Verderop vormt een groepje cameraschuwe tieners een lange rij bij een kraampje waar studenten aan een rad draaien. De prijzen variëren van flessen Dreft en wetbundels tot tickets voor de STAR-pupquiz. De gelukkige winnares van een fles Dreft vertelt dat ze uit Turkije komt, maar moet onder druk van haar vrienden verderlopen.

Goed OV

Elise Nierop, student Psychologie, wordt deze dinsdag 21 jaar en draait aan het kleurrijke rad van de Domino’s kraam, speciaal voor het goede doel: het Sophia Kinderziekenhuis. Of Elise van ver komt? “Ik ben een geboren en getogen Rotterdammer”, lacht ze.

Voor het volgepakte foodcourt staat een groep internationale studenten. De 23-jarige masterstudent Una Margrét Lungdal komt uit IJsland, een stuk verder dan haar medestudenten uit Duitsland, Slowakije en Tsjechië. Afgelopen zaterdag is ze van het koude eiland naar een studentencomplex in Kralingen verhuisd.

“Ik ben twee keer eerder in Rotterdam geweest en het openbaar vervoer is heel goed. In Reykjavik heeft iedereen een auto, omdat de bussen weinig haltes hebben.” Una vertelt dat IJsland erg heuvelachtig is, wat fietsen lastig maakt. Daarom kijkt ze ernaar uit om de vlakke fietspaden in Rotterdam te gebruiken.

Met twee vliegtuigen en een trein

Tijdens de lunchpauze gaat de telefoon. Bij de EM-stand staat een student uit Nieuw-Zeeland. Loane Chauvineau (19) is op uitwisseling en volgt dit jaar verschillende vakken op de ESHCC. “Ik had de keuze tussen Nederland en Zweden, maar ik ben bang voor koud weer, daarom koos ik voor de Erasmus Universiteit.” Ze vertelt dat het in Nieuw-Zeeland nooit vriest en de temperaturen in de winter niet lager dan zeven graden gaan. “Ook houd ik niet van lang nadenken, daarom heb ik de eerste Nederlandse universiteit gekozen die ik tegenkwam.”

Voor Loane was de lange reis met twee vliegtuigen en een trein het zeker waard. “Het openbaar vervoer is echt verschrikkelijk in Nieuw-Zeeland, de bussen rijden voor geen meter en zijn heel duur, daarom gaat iedereen met de auto of lopend.” Naar de campus pakt Loane graag de fiets, omdat hier weinig bergen zijn om te trotseren.

'Loser'

Bovendien merkte ze dat studenten op haar vorige universiteit vaker over elkaar roddelen. “Waar ik vandaan kom zijn mensen meer in zichzelf gekeerd. In Rotterdam heb ik het gevoel dat ik veel makkelijker met vreemden kan praten en ze je minder beoordelen.”
Ze herinnert zich dat studenten ‘nerd’ of ‘loser’ werden genoemd, wanneer diegene in college een vraag stelde. Volgens Loane heerst deze angst om beoordeeld te worden niet op de Erasmus universiteit. “De Rotterdamse studenten die ik heb ontmoet zijn namelijk supervriendelijk en gastvrij”.