Ooit wilde ze liever naar de kokschool, maar haar ouders vonden dat ze toch beter het vwo kon gaan doen. Bloed kruipt echter waar het niet gaan kan, en uiteindelijk belandde Naomi van der Haar na een paar jaar universiteit toch in een professionele keuken. Van restaurant Zilt, dat in de jaren negentig een respectabele naam genoot als visrestaurant op de Kop van Zuid. Het restaurant is alweer jaren passé, net zoals de kokscarrière van Van der Haar.

Uit het archief:

‘Koken zit me in het bloed’

Augustus 1996 vond Naomi van der Haar het welletjes. Ze gaf haar studie Maatschappijgeschiedenis eraan. Drie jaar lang had ze getracht haar ontembare passie voor de kookkunst te verdringen en zich te motiveren voor de studie, maar het mocht niet baten. “Ik wilde gewoon de keuken in en met m’n handen bezig zijn.”

EM 15, jaargang 1, 9 april 1998

Nadat ze in 1997 bij Zilt aan de slag ging, is ze nog zo’n jaar of zeven kok geweest, onder andere zelfs een jaartje als souschef in sterrenhotels op de Canarische eilanden Gran Canaria en Fuerteventura. Maar in 2004 zei ze de keuken gedag en maakte ze een overstap naar het regionale opleidingscentrum Zadkine. “Niet zozeer omdat ik genoeg had van het koken als zodanig – koken is toch een filosofie, eentje van ‘eten is delen’ – maar de keuken werd me te klein. En ik wilde altijd al graag eens iets met kennisoverdracht doen.”

SS Rotterdam

De wijze waarop ze bij de Rotterdamse onderwijsmoloch terechtkwam was wel ludiek. De school belde haar of ze bij Zilt nog een stagiair konden gebruiken, waarop Van der Haar op haar beurt de stagecoördinator vroeg of er vacatures waren. Die bleken er niet te zijn. Desalniettemin stuurde ze een open sollicitatiebrief en het toeval wilde dat er ineens een plek vrijkwam. Het was het begin van een tamelijk lang verband tussen Zadkine en Van der Haar.

Ze haalde haar docentendiploma in de avonduren en stond voor de klas als docent ‘Consumptieve Technieken’. Maar na een jaartje kwam ze erachter dat het leven van een docent toch wel heel erg van tevoren werd vastgelegd en ingeroosterd. Ze switchte aanvankelijk naar een functie als studieloopbaanbegeleider, vervolgens zette ze een leer-werkproject op de SS Rotterdam op, om uiteindelijk in het management te belanden als teamleider van het sport- en cultuurloket.

020

Tot ze in februari 2016 010 verruilde voor 020. “Vanwege de liefde.” Het was geen al te grote cultuurshock voor Van der Haar, die het in de meeste steden wel naar haar zin heeft. Ze is sindsdien Onderwijsmanager Welzijn bij ROC TOP, zeg maar een soort hoofdstedelijke pendant van Zadkine, en in die hoedanigheid belast met het in nieuwe, aan de huidige tijd en normen voldoende, vormen gieten van lesstof. “Ik ben voor mijn gevoel nu echt lekker bezig. Al weet je natuurlijk nooit wat je morgen weer op je pad tegenkomt.”

Naomi-van-der-Haar-2018
Naomi van der Haar in haar eigen keuken anno 2018

Haar loopbaan tot op heden overziend, wil Van der Haar, inmiddels 43, dit nog wel even kwijt: “Ik heb het absoluut geen spijt gehad dat ik gestopt ben met mijn studie. Daarnaast ben ik ook nog een keer blijven zitten op het vwo. Dat blijkt allemaal wel bij mij te passen. Het gaat er uiteindelijk om te weten waar je goed in bent. Dan komt het wel goed. Dat vertel ik ook aan mijn leerlingen: dat de wereld niet vergaat, als je een keertje blijft zitten.”

Nog geen reactie — begin de discussie!