Met mams de ‘grote’ stad verkennen – EM 16

Met mams de ‘grote’ stad verkennen

Sofie zat op het terras bij Sijf. Ze wachtte op haar moeder, die er al een half uur geleden had moeten zijn, maar wiers trein vertraging had. Ze had geprobeerd de krant te lezen, maar ze merkte dat ze een beetje klaar was met dat gedoe in Libië en de soap rond die Japanse kerncentrale. Het enige artikel dat ze uitgelezen had, ging over de dagbesteding van een jonge theatermaakster, die op haar achttiende een Zeeuws dorpje en de bijbehorende gereformeerde opvoeding ontvlucht was om zich in Amsterdam te vestigen. Dwang, boosheid, protest, een nieuwe weg. Pas het laatste jaar was haar haat langzaam afgenomen. Ongeveer het tegenovergestelde van Sofie’s opvoeding. Bij haar thuis ging het er toch vooral om dat je deed wat je leuk vond. Badminton? Prima. Viool? Geen probleem. Haar ouders hadden waarschijnlijk nog ingestemd als ze om een drumstel had gevraagd. Maar ja, dat deed ze dan weer niet.

Het was een lentedag, met van dat felle licht. Ze was bijtijds opgestaan en had op het balkon van Niels, een van haar huisgenoten, ontbeten. Ze zou vandaag met haar moeder naar Boijmans van Beuningen gaan, waar een of andere bekende kunstenaar de vloer ondergesmeerd had met pindakaas. En daarna naar een knoflookrestaurant. Gewoon winkelen had Sofie ook best gevonden, maar daar wilde haar moeder niets van weten. “Wanneer krijg ik nou de kans om met mijn dochter de grote stad te verkennen?” had ze gezegd.

Niet dat ze er geen zin in had, ze hoopte alleen dat haar een vragenvuur bespaard zou blijven. Haar moeder wilde natuurlijk weten gelopen was. Haar moeder wilde natuurlijk weten waarom het met Roderick op de klippen was gelopen. Dat had ze verteld ja, zoals ze alles thuis vertelde. Maar wist zij veel wat ze zomin als ze een duidelijke mening over die studie had, waarvoor ze zich afgelopen jaar in de haast had ingeschreven. Ze had haar tentamens tot nu toe allemaal gehaald, dus op papier was het een succes. Maar om nou enthousiasme naar de universiteit toefietste?

Sofie dacht aan het meisje uit het interview en voelde het onbestemde verlangen om ook ergens tegen te protesteren, om ook weg te lopen. Ze vroeg zich af hoe ze zelf gehandeld zou hebben als ze in zo’n kousenomgeving geboren was. Nog zo’n vraag: in de oorlog, was ze dan bij het verzet gegaan? Ze hoopte van wel, maar ze twijfelde er behoorlijk aan. 

Deel dit artikel

Nieuwsbrief

Schrijf je in voor onze nieuwsbrief
  • Hiermee kun je je aanmelden voor de EM nieuwsbrief. Je krijgt elke donderdag een mail met het belangrijkste nieuws van de week. Er is een Nederlandstalige en een Engelstalige editie.

    Vragen over de nieuwsbrief? Lees eerst onze veelgestelde vragen.