vraagje: als je de enige vrouw bent in een mannenvergadering, en je bent niet de secretaresse. En iedereen is u allen jij bent jij en de voornaam. Hoe moet je dan reageren? Ik ben zelf een informeel persoon dus als ik de personen apart spreek let ik er vaak niet op of het u of je is en ik spiegel onbewust denk ik makkelijk: ik zeg wat de ander ook zegt, dus het is nooit een isue voor mijzelf. Behalve bij vergaderingen, want dan valt het ineens zo op dat ik de enige niet u ben. En nieuwelingen gaan er daardoor vanzelf van uit dat ik wel een soort halve secretaresse ben. Dus of ze koffie mogen en waar het toilet is, dat vragen ze dan ook aan mij, omdat ik het informeelst blijkbaar overkom. Maar zo neemt niemand mij in mijn werk serieus, ze slaan een andere toon aan, dus vooral het opvallenst met geen u zeggen. Hoe moet ik het nu veranderen? Hoe dwing ik af dat ik u ben als iedereen u is wil ik dat ook zijn. Ik wordt onderbetaald en ondergewaardeerd en ik bedenk vaak de ideeen en heb ook veel verantwoordelijk, en moet het werk uitleggen aan anderen die meer verdienen.
Hoe los ik dit op? Nu ben ik inmiddels freelancer maar het probleem is eigenlijk erger, het maakt niet uit of ik in loondienst ben vast of uitzend of freelancer. ik dacht eerst dat het daar aan lag maar dat is het niet

idd. het is heel vervelend wanneer mensen je zomaar ongevraagd tutoyeren terwijl ze je niet eens kennen.

mijn advies:
- mensen die ouder zijn dan jezelf of waarvan u weet dat ze een belangrijke functie hebben aanspreken met 'u'.
- ook mensen die u niet kent.
- in een twijfelgeval kunt u beter de "u-vorm" aanhouden.

over het algemeen voelen de meeste mensen zich minder snel beledigd als ze eigenklijk getutoyeerd willen worden en je dat niet doet, dan dat je mensen wel tutoyeerd terwijl ze dat niet willen.